ὑπεκλύω
ὑπεκλύω, to loosen
Could not find ὑπεκλυόντων in Logeion dictionaries.
ὑπεκλυόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of ὑπεκλύω
ὑπεκ-λύω,
- loosen or weaken a little, τὴν γνώμην Plu. Nic. 14; τὴν σφοδρότητα τῆς ἐμβολῆς J. BJ 7.8.5; τὸν τῆς ὁλκῆς τόνον Sor. 2.61 (prob.); ἐπὶ συνουσίαν ὁρμάς Ps.-Dsc. 1.103; [ὁ οἶνος] στρατηγοὺς τῆς φρονήσεως ὑπεκλύει Sch. Il. 6.260; weaken the force of, τὸν λόγον A.D. Synt. 224.4:—Pass., cease, become weaker and weaker, παλμοὶ ὑπεκλυόμενοι Hp. Mul. 1.25; οἶνος Sch. Ar. V. 151; ὑπεκλυομένην ἴσχει τὴν ταραχήν S.E. M. 11.214, cf. Sor. 2.11: c. gen., to be freed from, τινος A.D. Synt. 41.11.
ὑπ·εκλύω, relâcher ou affaiblir peu à peu, acc. Plut. Nic. 14 ; Jos. B.J. 7, 8, 5 ; au pass. se relâcher ou s’affaiblir peu à peu, Hpc. 600, 26 ; Sext. M. 11, 214.
ὑπεκλύω, (λύω), von unten od. heimlich loslassen ; ein wenig entkräften, Hippocr. im pass.; ὑπεκλυομένη ταραχή S.Emp. adv.eth. 214.
ὑπεκλύω
fut. -λύσω
- to loosen or weaken gradually, Plut.