ὑπεκτρέπω
ὑπεκτρέπω, to turn gradually
ὑπεκ-τρέπω,
- turn gradually or secretly from a thing, τῶν δʼ ὑ. πόδα S. Tr. 549:—Med., turn aside from, c. acc., Pl. Phd. 108b: c. inf., ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν decline the task of helping . ., S. OC 566.
ὑπ·εκτρέπω, détourner doucement : πόδα τινός, Soph. Tr. 549, le pied de qqe ch. ||
Moy. (inf. ao. 2 ὑπεκτραπέσθαι) se détourner de, éviter, acc. Plat. Phæd. 108b ; avec l’inf. Soph. O.C. 566.
1. act., causat. van ... afwenden,
2. med. zich van ... afwenden, vermijden, met acc.; weigeren,
ὑπεκτρέπω, (τρέπω), allmälig u. heimlich abwenden, τινός, von Etwas, τῶνδʼ ὑπεκτρέπει πόδα Soph. Tr. 546.
Med. sich aus dem Wege abwenden, aus dem Wege gehen, vermeiden ; ὥστε ξένον γʼ ἂν οὐδὲν ὄνθʼ ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν Soph. O.C. 572 ; ταύτην ἅπας φεύγει καὶ ὑπεκτρέπεται Plat. Phaed. 108b.
Med. sich aus dem Wege abwenden, aus dem Wege gehen, vermeiden ; ὥστε ξένον γʼ ἂν οὐδὲν ὄνθʼ ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν Soph. O.C. 572 ; ταύτην ἅπας φεύγει καὶ ὑπεκτρέπεται Plat. Phaed. 108b.
ὑπεκτρέπω
fut. ψω
- to turn gradually or secretly from a thing, τί τινος Soph.:—Mid. to turn aside from, c. acc., Plat.; c. inf., ὑπεκτραπέσθαι μὴ οὐ ξυνεκσώζειν to decline the task of helping to save, Soph.