Abel
Ăbēl, indecl. or ēlis, and Ăbēlus, i, m.,
- Abel, son of Adam, Vulg. —Hence, Abelĭca Virtus, Mythogr. Vatic. 3, 6, 15.
Abel, elis, m. (auch indecl.) u. Abelus, ī, m., Abel, ein Sohn Adams, Mythogr. Lat. 3, 6, 15. Vgl. Neue-Wagener, Formenl.3 1, 876 u. 883. – Dav. Abelicus, a, um, des Abel, virtus. Mythogr. Lat. 3, 6, 15.
Ăbēl, indécl., ou Ăbēl, ēlis, ou Ăbēlus, ī, m. , Abel [fils dʼAdam] : Eccl.
Item Abel, item sermones per totum annum, etc.