Acilius
Ăcīlĭus, i, m.,
- the name of several Romans, among whom was M' Acilius Glabrio, trib. pleb., by whom the severe law de pecuniis repetundis was introduced, Cic. Verr. 1, 9 and 17.—C. Acilius Glabrio, the historian, Cic. Off. 3, 32, 115.
- —Hence, Ăcīlĭus, a, um, adj., Acilian: lex, Cic. Verr. 1, 1.
Acīlius, a, um, Name einer röm. gens, mit den Familien der Aviolae, Balbi, Glabriones, unter denen bes. bekannt, Man. Acil. Glabrio, Prätor 198 v. Chr., Konsul 192, Besieger des Antiochus u. der Ätolier, Liv. lib. 36 sq. – C. Acil. Glabrio, Verf. einer römischen Geschichte in griech. Sprache, die Klaudius Quadrigarius ins Lateinische übersetzte, Cic. de off. 3, 115; vgl. Liv. 25, 39, 12: Dolmetscher der als Gesandte im Senate auftretenden griech. Philosophen Karneades, Diogenes u. Kritolaus, Gell. 7, 14, 9. – Acil. Glabrio, Konsul mit Trajan, auf Befehl des Kaisers Domitian 95 n. Chr. hingerichtet, weil er ihm als Neuerer verdächtig war, Suet. Dom. 10, 2. Iuven. 4, 94. – Adj. acilisch, lex Acilia, des Man. Acilius Glabrio de repetundis, wonach der Richter sofort auf die Anklage u. Verteidigung erkennen od. auch eine weitere Instruktion (ampliatio) verlangen konnte, Cic. Verr. 1, 26.
1 Ăcīlĭus, (11) ĭī, m. , nom de famille ; notamment C. Acilius Glabrio, historien : Cic. Off. 3, 115.
2 Ăcīlĭus, (11) a, um, dʼAcilius ; lex Acilia Cic. Verr. 2, 1, 26, loi Acilia [sur les concussions].
- 1. M’. ~ Glabrio, consul in 191 v. Chr., overwinnaar van de Seleucide Antiochus III de Grote bij Thermopylae (191); — adj. Acīliānus, a, um;
- 2. C. ~ Glabrio, rond 160 v. Chr., schrijver v.e. geschiedenis v.d. 2e Pun. oorlog in het Gr., die door Claudius Quadrigarius in het Lat. is vertaald;
- 3. M’. ~ Glabrio, volkstribuun in 122 v. Chr., bekend door een wet de repetundis (lex Acilia).