About
Menu

acidus

acidus, sour, acid, tart

ăcĭdus, a, um, adj. [aceo], sour, tart, acid.
  • I Lit.: sapor, Plin. 15, 27, 32, § 106; sorba, Verg. G. 3, 380: inula, Hor. S. 2, 2, 43: lac, Plin. 28, 9, 36, § 135: caseus, ib. 9, 34, § 132: acidissumum acetum, Plaut. Ps. 2, 4, 49 (742).—
    • B Transf.
      • 1 Like acer, from taste to sound, harsh, rough, shrill: sonus acidior, Petr. 68; cf. canticum, ib. 31.—
      • 2 Acida creta, chalk steeped in vinegar, Mart. 6, 93.—
  • II Fig., sharp, keen, pungent: homo acidae linguae, Sen. Contr. 5, 34; cf. Quint. 6, 3, 53: quod petis, id sane est invisum acidumque duobus, unpleasant, disagreeable, Hor. Ep. 2, 2, 64.—Adv.: ăcĭde, bitterly, disagreeably: non acide feras, Vulg. Ecclus. 4, 9.—Comp.: sibi acidius fuit, Petr. S. 92.

Saved

Recent