acillare
Cillanturmelius, ut apud Isidor. lib. 20. cap. 14.
Acillere, a verbo
Cillere, cillo, apud Isidor. lib. 20. cap. 14. vel a
Cillere, cilleo, apud Servium, pro Movere, a Cire vel Ciere. Hinc forte campanula
Acheletteappellatur a Math. de Couciaco in Hist. Caroli VII. pag. 734 :
Et apres les crieurs de Paris, qui estoient vingt-quatre sonnans chacun son Achelette en sa main.