Buta
Būta, (14) æ, m. , nom dʼh. : Sen. Ep. 122, 10.
Quo peracto juvenis redit per chorum cum Buta hostiarum.
Et quod nichilominus a malatota veteri quatuor denariorum pro libra, vocata Buta Lombardorum, etc.Vide Busta 3.
est aliquis magnos habens oculos. Gemm. Gemm. Græc.