About

Menu

butellarius

butellarius [OF boteillier; cf. buticularius] , butler, household official concerned w. provision of wine etc.: a (royal); b (other). a 1290 Matheo de Columbariis, butillario regis (Ac. Wardr.) Doc. Scot. I 139; 1309 [teste] domino W. de S. butilario Scocie Melrose II 422; pro feodo ~ii x li. (Leg. Malcolm. 6) APScot 346; 1320 [constabularius Turris] clamavit capere de quolibet dolio vini quod ~ius domini regis caperet per prisam ‥ duas lagenas (Plac. Corone) MGL II 408 (cf. ib. 296: nota quod botellarius domini regis et camerarius domini regis et coronator idem sunt); 1334 cuidam de botelariis domini regis Ac. Durh. 524; 1365 de quibus quidem doliis ‥ vendidit maximam partem botellario regis Cl 203 m. 24; 1461 [officium] botellar’ [in portu de Milford] CalPat 21.  b 1303 botelarius cetera spectantia ad boteleriam pro feodo suo vendicavit Ac. Exec. Ep. Lond. 58; 1309 paneterio, butilero et janitori Rec. Leic. I 265; 1322 panetarius qui est botellarius DCCant. Register/J 518; 1364 Godfrido Butiller, butillario domini episcopi S. Andree ExchScot 137; 1405 Jacobus quondam botillarius domini mei Test. Ebor. III 30; hic botularius, a botelere WW.

Saved

Recent