Capetus
Căpĕtus, i, m.,
- a fabulous king of Alba, Liv. 1, 3, 8; Ov. M. 14, 613.
Căpĕtus, (15) ī, m. , Capétus Silvius, roi dʼAlbe : Liv. 1, 3, 8.
Hugo Capet, sive Capucii, sic dictus, quia dum juvenis esset, capucia solebat auffere per ludum.Eadem habet Landulfus de Columna in Chronico MS. et ex iis Nicolaus Gillius. Arvernis
Chapetoetiamnum dicitur, qui alios lepide vexat. Albericus ann. 987 :
Pater ejusdem RegisSic etiam ann. 988. Certe etiamnum Occitani(Hugonis Capeti) Dux Hugo Capatus, fuit filius Regis Roberti.
Capetosrusticos vocant, quod
Capiscaput tecti incedant, ut auctor est Goudelinus.
Capaticiorumstirpem tertiam Regum nostrorum vocat Radulfus de Diceto pag. 606. ita ut ad
Cappasspectare voluerit. Vide Steph. Paschasium lib. 8. Disquisit. Francicarum cap. 45. Historicos Francos,
Gapatus.
Capitoet
Caputiusnuncupatur in quibusdam Chronicis. Vide Hist. Comit. Nivern. Hugon. Flaviniac. Chron. Besuense, et infra Caputius. Guido de Basochiis in Alber. ad ann. 922 :
Hugo, qui magnus est et Cappatus, de capa Domini, quam de terra promissionis transvexisse fertur in Franciam, appellatus.Quod de Carolo Simplice dictum existimo ; eodem quippe cognomento donatur, in Chron. Isid. Hispal. ex Cod. reg. 4999. A. :
Karolus stultus vel Capet, filius Ludovici an. xliij. obiitque an. Verbi incarnati922 (929.)
Capeter, pro Vexare, usurpari mihi videtur in Mirac. MS. B. M. V. lib. 2 :
Plus le foulent, plus le Capetent, Plus le maschent, plus le papetent, etc.
Capetus
Capetus, suitor of Hippodamia
- Paus. 6.21.10