About

Menu

Pompus

POMPUS
, Dux itineris. Laur. in Amalth. a Græco πομπός. Ea notione accipi videtur in Leg. Luitprandi cap. 44. (lib. 5. cap. 15.) apud Murator. tom. 1. part. 2. pag. 60 : De servo fugace et advena homine, si in alia judiciaria inventus fuerit,... qui in loco ordinarius fuerit, comprehendere eum debeat... et habeat pro prehensura servo (sic) pro Pompo solidos 11. Vide supra Pompa 5. Vulgo legitur pro prehensura de ipso servo sol. 2. Herold. : de ipso servo per caput sol. 2.
POMPUS
, f. Pomarium, ager pomis consitus. Chartul. S. Vandreg. tom. 1. pag. 682 : In campo Alberede Clarel de Piru, et in Pompo domini de Piru in tribus virgis juxta campum Vavasseur.

Saved

Recent