pompo
pompo, no perf., ātum, 1, v. a.,
- to make or do any thing with pomp (post-class.): grandisonis pompare modis, Sedul. 1, 2.— Hence, pompātus, a, um, P. a., magnificently ordered, pompous, splendid: pompatior suggestus, Tert. Spect. 7.
pompo, āre (pompa), 1) etwas mit Pracht machen, Sedul. carm. 1, 2. – 2) jmd. öffentlich an den Pranger stellen, pompatus, Cassiod. var. 8, 33, 2.
pompō, āre (pompa), tr., mettre de la pompe à : Sedul. Carm. pasch. 1, 18.