About
Menu

Samaritanus

Samaritanus [LL < CL Samaritae+-anus], a (as adj.) of or pertaining to Samaria or the Samaritans, Samaritan. b (as sb.) a native or inhabitant of Samaria, Samaritan. c (w. ref. to the good Samaritan; cf. Luc. x 30–7; understood also allegorically of Christ); d (interpreted as guardian, keeper, protector); e (understood as meaning wool). a a quam a ~a muliere postulat Bede Cant. 1168B.  b ~i, qui de Babylonia transierant Bede Kings 731A.  c nec sacerdos nec levita tam erat proximus plagato quam ~us qui fecit misericordiam in illo Gosc. Transl. Mild. 6 p. 163; responde, beate Johannes, quod genus humanum respondet de ~o suo, gratias illi agens Anselm (Or. 12) III 49; ille bonus ~us te sanavit, ille bonus amicus anima sua te redemit et liberavit; Christus, inquam Ib. (Medit. 3) III 84; sicut ~us proximus fuisse illi, qui incidit in latrones Ailr. Serm. 398D.  d ~i, custodes GlC Interp. Nom. 305; ~us noster non abjecit nomen suum, custos fidelis non dormitans neque dormiens Gosc. Edith 72; qui ~us est, id est custos per confessionem, in eo quem custodit Lanfr. Cel. Conf. 628D; ~us, qui interpretatur custos Canon. G. Sempr. f. 41; a keper, custos, custoditor, ~us CathA.  e ~us, secundum unam interpretationem, lana interpretatur in qua, cum pluma ingreditur, ovis inpaciens statim per excussionem expellit T. Chobham Serm. 3 f. 9vb.

Saved

Recent