salvum

, ut supra Salvamentum, Præstatio pro tutela et protectione. Testam. Jacobi Aragon. Regis ann. 1272. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 1142 : Ad solutionem vero debitorum nostrorum et legatorum infrascriptorum, et restitutionem injuriarum, assignamus omnes reditus nostros villæ Valentiæ cum Salvo et albesura ejusdem, etc. , Tuitio, custodia, Gall. Conservation, garde, in Charta ann. 1321. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 192. col. 1. Charta ann. 1401. ex Tabular. Taurin. : Commissarios deputavimus ad Salvum et ad opus jus habentium in castris de Bersiaco, etc. Vide Salvesia. , id est, Super salutem suam, Gallice Sur son Salut. Charta ann. 1258. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 21. col. 1 : Promisit et juravit supra sancta Dei Evangelia,... et ad Salvum ipsius, se contra prædicta ullo tempore non venturum. Vide in Juramentum pag. 939. col. 2. , a Gall. Saufconduit, Principis privilegium, quo ne alicui vis inferatur, cavetur, Ital. Salvocondotto. Annal. Estens. Jacobi Delayto ad ann. 1404. apud Murator. tom. 18. col. 997 : Cittadellam dedidit (Ugolotus) cum pactione salutis personarum et rerum, suique Salviconductus libere abeundi cum rebus. Chron. Andr. Danduli ad ann. 1405. apud eumd. tom. 12. col. 505 : Dominus Paduæ videns omnia consilia in irritum cedere, coactus est facere aliquam transactionem et pactum cum Venetis, quare exiens ex urbe cum Salvoconductu, etc. Adde Ludewig. tom. 5. Reliq. MSS. pag. 331. Securus ducatus, dicitur in Tabul. S. Albini Andegav. : Cui (Galterio) dum Albericus Securum eundi et redeundi Ducatum promisisset, dixit se iturum. Securus conductus, in Epistola Gregorii X. PP. ann. 1272. inter Probat. tom. 6. Gall. Christ. novæ edit. col. 70. MS. : Seur condut li ot baillé, Ensi l'oit tot droit envogié A Alceon un Roi vaillant. Idem aliis verbis exprimitur in Chron. S. Medardi Suession. ad ann. 1225. apud Acher. tom. 2. Spicil. pag. 793 : Ad ultimum vero colloquium habuit (Bertrannus de Raiz qui se Comitem Flandriæ Balduinum simulabat) cum Rege Francorum Ludovico apud Castrum Peronne, Salvo ire, et Salvo venire, Salvo venire, et Salvo redire. Nostris Saufalant et Sauf-venant. Lit. remiss. ann. 1388. in Reg. 135. Chartoph. reg. ch. 42 : Et aussi dist icellui Jehan du Mares que l'exposant venist hardiement et qu'il lui donnoit Sauf-alant et Sauf-venant. In Consuet. Hannon. cap. 9. Sauf-conduit, dicuntur induciæ, quas Baillivus homicidæ concedit facta inquisitione et pace cum ejus actore. Vide Salvagardia. Haltaus. Glossar. Germ. voce Geleite, col. 628. , Liber, immunis ab omni præstatione. Charta donationis Bernardi Comitis Petragoric. et uxoris Garsindæ pro Monasterio Sarlatensi : Sint et ipsi Monachi in subjectione Regis ad locum Salvum faciendum, et non ad aliud persolvendum, nisi solas orationes. Vide Salvamentum 1. et Salvitas. , Verba irrisoria Gentilium in Martyres Christi sanguine suo conspersos, quibus familiare erat martyrium, secundum baptisma vocare. Passio SS. Perpetuæ et Felicitatis cap. 21. apud Ruinart. pag. 95 : Et statim in fine spectaculi, leopardo objectus de uno morsu ejus tanto perfusus est sanguine, ut populus revertenti illi secundi baptismatis testimonium reclamaverit : Salvum lotum, Salvum lotum. Plane utique salvus erat, qui hoc spectaculo claruerat. , Gall. Sauf-respit, Prorogatio, quam dominus vassallo concedit ad præstandum hominium. Vide Respectus.

salvum

Saved

Recent