samardacus
sămardăcus, i, m. [African],
- a juggler (late Lat.), Aug. cont. Acad. 3, 15; cf. Schol. Cruq. ad Hor. S. 1, 6, 113 (al. sarmadacus).
samardacus, ī, m. (afrikanisches Wort), der Gaukler, Betrüger, Augustin. c. Acad. 3, 15. Schol. Cruq. et Acro Hor. sat. 1, 6, 113 sq.: übtr., v. einem zu einer dreifachen Grenze führenden Grenzstein, der Irreführer, Gromat. vet. 305, 22; vgl. samartia.
samardăcus, ī, m. (mot africain), imposteur : Aug. Acad. 3, 15 || v. samartiacus.
Ille autem casu planus erat, de iis quos Samardacos jam vulgus vocat.Edit. præfert,
Sarmadacos, ita ut vocem confectam ex
Sarmatiset
Dacisliceret augurari, quasi
Sarmatodacidicti fuerint, qui hac ætate ex hisce profecti provinciis erronum instar ubique discurrerent ac vagarentur : sed
Samardacusexerte præferunt Acta S. Quirini Mart. n. 5 :
Video enim te sicut rusticanum, quasi a Samardaco inductum, qui et te et se decepit ;ut et Chrysostomus Homil. 18. ad Ephesios :
Οὐχ᾽ ὁρᾶς τοῦς λεγομένους γελωτοποιοὺς, σαμαρδάκους, οὗτοί εἰσιν εὐτράπελοι,ubi pro morionibus vox hæc usurpatur.
Terminus si bifurcus fuerit, Samardacus dicitur.