tricae
tricae, perplexities, subterfuges, quirks, wiles, tricks
Could not find Tricas in Logeion dictionaries.
Tricas Noun: feminine accusative plural of tricae
trīcae, ārum, f. [acc. to Plin. 3, 11, 16, § 104, orig. Trīca, ae, f., like Apina, the name of a small town in Apulia; but cf. Sanscr. trkvan, thief; and Lat. tricor, extricare, etc.; hence, prov.], trifles, toys, trumpery, stuff, nonsense.
- I Lit.: sunt apinae tricaeque et siquid vilius istis, Mart. 14, 1, 7: Gri. Quid dare velis? Eloquere propere. La. Nummos trecentos. Gri. Tricas. La. Quadringentos. Gri. Tramas putridas, Plaut. Rud. 5, 2, 36 (1323).—
- II Transf., hinderances, vexations, perplexities, subterfuges, quirks, wiles, tricks: judicia, lites, turbas, tricas, Turp. ap. Non. 8, 26; cf.: quomodo illa (Tullia) fert publicam cladem, quomodo domesticas tricas! Cic. Att. 10, 8, 9: nihil mihi opus est litibus neque tricis, Plaut. Pers. 4, 3, 62 (531); 5, 2, 18 (794): quas tu mihi tricas narras? id. Curc. 5, 2, 15 (613): quin tu istas mittis tricas, id. Most. 3, 1, 45 (576); Varr. ap. Non. 8, 29; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 2; cf.: trico, tricor, and tricosus.
trīcae, ārum, f. (zu Wz. * trei(q), winden, drehen, verwandt mit torqueo), I) Possen, Unsinn, La. Nummos trecentos. Gr. Tricas, Plaut. rud. 1323: quod argentum, quas tu mihi tricas narras? Plaut. Curc. 613: quin tu istas mittis tricas? Plaut. most. 572: tricae Atellanae, Varro sat. Men. 198 B: sunt apinae tricaeque et si quid vilius istis, Mart. 14, 1, 7. – II) übtr., Verdrießlichkeiten, Widerwärtigkeiten, Ränke, iudicia lites, turbas tricas, Turpil. fr.: nil mi opus litibus neque tricis, Plaut.: quomodo domesticas tricas (fert)? Cic.: in his tricis morari, Cael. in Cic. ep.: quas nunc diabolum nectere credis tricas? Augustin. – ➳ Das etymol. Märchen bei Plin. 3, 104, nach dem Trica nebst Apina unbedeutende Städtchen in Apulien gewesen u. zum Sprichwort geworden sein sollen, glaubte schon Non. 8, 15 nicht mehr.
1 trīcæ, (15) ārum, f. , ¶ 1 bagatelles, sornettes, niaiseries : Pl. Rud. 1323 ; Most. 572 ; Mart. 14, 1, 7 ¶ 2 embarras, difficultés : Cic. Att. 10, 8, 9 ; Cæl. d. Cic. Fam. 8, 5, 2.
➳ sur lʼétymol., cf. Plin. 3, 104 ; Non. 8, 15.
- 1. beslommeringen, problemen;
- 2. (metaf.) flauwekul, onzin.
trīcae ārum, f
- TARC-, perplexities, subterfuges, quirks, wiles, tricks: domesticae.