tricameratus
trĭcămĕrātus, a, um, adj. [tres-camera],
- having three chambers (late Lat.). ecclesia, Aug. Civ. Dei, 15, 26: inferiora arcae bicamerata et tricamerata facies, Ambros. Hexaëm. 6, 9, n. 72.—Subst.: trĭcă-mĕrātum, i, n., a room divided into three chambers, Hier. adv. Jovin. 1, 17.
tricamerātus, a, um (tres u. cameratus), mit drei Kammern, ecclesia, Augustin. de civ. dei 15, 26, 2: inferiora arcae bicamerata et tricamerata facies, Ambros. hexaëm. 6, 9. no. 72. – subst., tricamerātum, ī, n., ein Behältnis mit drei Kammern, Hieron. ad Iovin. 1. no. 17.
multa ibi [(sc. in palatio ] ~a cernentes et triclinia
tristega, domus ~a
sunt castrorum domuscule bicamerate vel ~e
rex Anglie ‥ consideravit elegantiam domorum ‥ in civitate Parisiaca, et mansiones ~as
bicameratam et ~am ‥ arcam
unde antiqui interpretes pro hoc verbo [sc. tristega ] ~a posuerunt
arca ‥ bicamerata est et ~a, quasi per cenacula et tristega
trĭcămĕrātus, a, um (tres, camera), qui a trois compartiments ou trois étages : Aug. Civ. 15, 26, 2 ; Ambr. Hex. 6, 9, 72 || -tum, ī, n. , logement de trois pièces ou de trois étages : Hier. Jovin. 1, 17.