tributim
tributim, through each tribe, tribe by tribe, by tribes
trĭbūtim, adv. [tribus],
- through each tribe, tribe by tribe, by tribes: tributim et centuriatim descriptis ordinibus, Cic. Fl. 7, 15: legem centuriatis comitiis tulere, ut quod tributim plebes jussisset, populum teneret, i. e. in the comitia tributa, Liv. 3, 55, 3; cf. id. 7, 16, 7: nummis tributim divisis, Cic. Att. 4, 17, 1: spectacula tributim data, id. Mur. 34, 72; cf. id. ib. 32, 67: arripuit populum tributim, Hor. S. 2, 1, 69.
tribūtim, Adv. (tribus), nach den Tribus, tribusweise, Varro LL. 5, 181: describere ordines, Cic.: spectacula dare, Cic.: nummos dividere, Cic.: ut quod tributim plebes iussisset, populum teneret, Liv.: nisi quod legem novo exemplo ad Sutrium in castris tributim de vicesima eorum, qui manu mitterentur, tulit, Liv. – arripuit populum tributim, er griff Leute aus jeder Tribus, d.i. ohne Unterschied, an, Hor. sat. 2, 1, 69.
~im, adv. i. e. de tribu in tribum
trĭbūtim (13) (tribus), par tribus : Cic. Fl. 15 ; Mur. 72 ; quod tributim plebes jussisset Liv. 3, 55, 3, ce que la plèbe aurait décidé en comices par tribus.
tribūtim
adv.
- tribus, through each tribe, tribe by tribe, by tribes: descriptis ordinibus: ut quod tributim plebes iussisset, populum teneret, i. e. in the comitia of the tribes, L.: adripuit populum tributim, H.