tributio
tributio, a distributing, distribution
trĭbūtĭo, ōnis, f. [tribuo].
- A dividing, distributing, distribution (very rare): hanc ἰσονομίαν appellat Epicurus, id est aequabilem tributionem, * Cic. N. D. 1, 19, 50: tributio fit pro ratā ejus, quod cuique debetur, Dig. 14, 4, 5 fin.—
- II A contributing, paying of tribute, Dig. 2, 14, 52; 50, 4, 18.
tribūtio, ōnis, f. (tribuo), I) die Teilung, Einteilung, Cic. u. ICt. – II) die Bezahlung der Abgaben, Kontribution, ICt.
trĭbūtĭō, ōnis, f. (tribuo), division, partage : Cic. Nat. 1, 50 || paiement dʼune contribution : Dig. 2, 14, 52.
- 1. verdeling [aequabilis evenwicht];
- 2. belastingbetaling.
tribūtiō ōnis, f
- tribuo, a distributing, distribution: aequabilis.