aborior
aborior, disappear, pass away
ăb-ŏrĭor, ortus, 4, v. n. dep.
- I (Opp. of orior.) To set, disappear, pass away (very rare): infimus aër, ubi omnia oriuntur, ubi aboriuntur, Varr. L.L. 5, 7, § 66 Müll. —Of the voice, to fail, stop: infringi linguam vocemque aboriri, Lucr. 3, 155.—
- II Of untimely birth, to miscarry (v. ab, III. 1.); Varr. ap. Non. 71, 27; Plin. 8, 51, 77, § 205.
ab-orior, ortus sum, īrī, I) vergehen, untergehen (Ggstz. oriri), von Himmelskörpern, Varr. LL. 5, 66: v. der Stimme, Lucr. 3, 155. – II) insbes., v. der Leibesfrucht, abgehen, Varr. bei Non. 71, 26. Plin. 8, 205. Gell. 12, 1, 8. Arnob. 3, 10: so auch aborsus venter (Leibesfrucht), Paul. sent. 4, 9, 6.
ăbŏrĭor, (16) ortus sum, īrī, intr., périr, mourir : Varro L. 5, 66 || avorter : Plin. 8, 205 ; Gell. 12, 1, 8 || [fig.] vox aboritur Lucr. 3, 155, la voix sʼéteint, manque.
➳ aborsus Ps. Paul. Sent. 4, 9, 6, qui a avorté.
- 1. vergaan, ten onder gaan;
- 2. een miskraam hebben.
aborior , eris, tus sum, oriri. d. (orior.)
未滿時而生。亡。Aboritur vox 音啞。
Suggest a Translation
See an image
未滿時而生。亡。Aboritur vox 音啞。
Suggest a Translation
See an image