abortivus
abortivus, prematurely born
ăbortīvus, a, um, adj. [abortio], pertaining to a premature delivery.
- I Adj.
- A Born prematurely = abortus: Sisyphus, * Hor. S. 1, 3, 46; cf. Juv. 2, 32: ovum, addled, Mart. 6, 93.—
- B That causes abortion: malvae, Plin. 20, 21, 84, § 226; so id. 24, 5, 11, § 18: sternuisse a coitu abortivum, id. 7, 6, 5, § 42.—
- II Subst.: ăbortīvum, i, n.
- A An abortion, Plin. 18, 17, 44, § 150; Vulg. 1 Cor. 15, 8 al.—
- B (Sc. medicamentum.) A means of procuring abortion = abiga, Juv. 6, 368.
abortīvus, a, um (abortus) zur zu frühen Geburt gehörig, also: a) zu früh geboren, Hor. u. Iuven.: übtr., prophetae ab., falsche, Hieron. ep. 120, 9. – dah. subst., abortivum, ī, n., die Frühgeburt, Fehlgeburt, Plin. u. Spät. – b) eine zu frühe Geburt bewirkend, (Frucht) abtreibend, Plin.: dah. subst. abortivum, ī, n. (sc. medicamentum), ein Abtreibungsmittel, Iuven. 6, 368. – c) ovum abortivum, mit vor der Zeit gebildetem, dah. mißratenem Küchlein, Mart. 6, 93, 5.
mulieres qui [sic ] ~um faciunt antequam animam habeat, j annum ‥ peniteant
verberavit eam ‥ ita quod filium suum peperit ~um
xxj [matrices ] projecerunt agnos suos ~os
homines ante tempus fetus colligere cupientes abhortivos genuerunt
cvij [ovium ] fuerunt steriles et ~e
~am eam [molochiam ] putant esse cum adipe anseris parti †genitale [l. genitali ] subditam
inter quos, auctore Domino, quasi ~us et eruditorum minimus discipulus qui scripsit hoc
non ‥ est res perfecta cujus ‥ ~us labor tempus preveniat
Cuthredus octo annis solo scilicet nomine regnavit; hinc regie dignitatis ~um Baldredus, postquam Cantiam octodecim annis obsedit ‥ concessit
huic regie dignitatis ~o successit Aldredus
in xx duodenis parchameni ~i ‥ ad portiforium xs.(
solut’ ‥ pro ~o viz. xxxv quaternis
pro ij pellibus abertivi;
pro xx quaternis aburtivi
ita quod spine, tribuli ‥ et alie abhortive viam ‥ supercrescerent
ăbortīvus, (14) a, um ¶ 1 né avant terme : Hor. S. 1, 3, 46 ¶ 2 qui fait avorter : Plin. 7, 42, etc.
- 1. (poët.) te vroeg geboren;
- 2. (Plin. Mai.) een voortijdige bevalling opwekkend, afdrijvend; / subst. (Juv.) abortīvum, ī n afdrijvingsmiddel.
Item unum bonum breviarium et pulcrum, notatum ad usum Parisiensis ecclesiæ, scriptum in pergameno Abortivo de littera formæ.
avorton,
abortīvus
adj.,
- prematurely born: Sisyphus, H.—Neutr. plur. as subst, premature births, Iu. — Meton., that which causes abortion: abortivum, Iu.