absconditus
absconditus, concealed, secret, hidden
absconditus, a, um, PAdj. (v. abscondo), verborgen, geheim, unbekannt, Cic. u.a.
abscondĭtus, (14) a, um, ¶ 1 part. de abscondo ¶ 2 adjt , caché, invisible : Cic. Phil. 2, 108 ; [fig.] ignoré, secret, mystérieux : Verr. 1, 1, 32 ; Cat. 3, 3.
- 1. verstopt, verborgen;
- 2. (metaf.) geheim(zinnig), onbekend.
absconditus , a, um. part. p. et, v. abscondo
See an image
See an image
absconditus
adj.
- P. of abscondo, concealed, secret, hidden: gladii; insidiae.—As subst: non obscurum neque absconditum, i. e. not hard to see or to grasp.