accensio
accēnsio, ōnis, f. (accendo), das Anbrennen, Anzünden (Ggstz. exstinctio, auch im Plur.), u. meton. = der Brand, das Feuer, Spät.
accensis super altaria cereis, commissisque eorum singulis candelis extinctis, ut per ~onem indicium voluntatis divine panderetur
de ~one candelarum in Cena Domini ad matutinas
in cereorum inestimabilium ~one
calorem naturalem mutatum in igneum ibi suscipere distemperantiam et ~onem
~one furoris incaluit
~onem ejus [(sc. lune ] et plenilunium sequitur solis eclypsis et lune
vexationem suam non ~oni lune lunaticus ascribat
in hoc anno MCCLXVII ‥ non solum media conjunctio solis et lune ‥ fuit sexto Kalendas Aprilis super B literam, sed prima ~o lune et visio prime lune
accēnsĭō, ōnis, f. (accendo), action dʼallumer : Itala Exod. 39, 17 (cod. Lugd.); [fig.] Cassiod. Psalm. 6, 1.