adaeque
adaeque, in like manner, so also
ăd-aeque, adv.,
- in like manner as, equally, so (most. ante- and post-class.; not in Cic.; and in Plautus always with the negatives nemo, numquam, neque, nullus, etc., by means of which the clause acquires a compar. signif.; hence, sometimes a compar. abl., and even a pleonastic compar., is allowed): numquam, ecastor, ullo die risi adaeque, Plaut. Cas. 5, 1, 3 (857): neque munda adaeque es, ut soles, id. Cist. 1, 1, 57 (57); so id. Cas. 3, 5, 45 (665); id. Capt. 5, 4, 2 (999); id. Mil. Gl. 3, 1, 180 (775): quo nemo adaeque antehac est habitus parcus, id. Most. 1, 1, 29 (29): quī homine hominum adaeque nemo vivit fortunatior, id. Capt. 4, 2, 48 (828): ut quem ad modum in tribunis consulari potestate creandis usi sunt, adaeque in quaestoribus liberum esset arbitrium populi, Liv. 4, 43, 5 Weissenb., Hertz. (but Madv. here reads adaequari): alii, quos adaeque latrones arbitrabere, Ap. Met. 4, 8, 3; so id. ib. 8, 31, 5; 10, 2, 9; Cod. Th. 8, 18, 4.
ad-aequē, Adv. auf gleiche Weise, ebenso, auch mit folg. atque (als) od. ut (wie), öfter bei Plaut. u. Spät. (vgl. Lorenz Plaut. most. 30. p. 73, b). – quem ad modum... adaeque, Liv. 4, 43, 5 zw. – m. Abl. compar., Plaut. Cas. 684.
ădæquē, (14) dʼune manière égale [dʼordin. avec une nég.]; [suivi de atque ou ut ] autant que : Pl. Capt. 999 ; Cist. 55 || [avec lʼabl.] me adæque miser Pl. Cas. 683, aussi malheureux que moi, cf. Most. 30 || quemadmodum... adæque *Liv. 4, 43, 5, = ut... ita.
pariter, perinde, in diurno Romano cap. 2. tit. 4. § 10.
ad-aequē
adv.,
- in like manner, so also, L.