adactus
ădactus, a, um, Part. of adigo.
ădactus, ūs, m. [adigo],
- a forcing or bringing to or together.—Hence, poet., of the teeth, a biting, a bite: dentis adactus, Lucr. 5, 1330.
adāctus, ūs, m. (adigo), I) das Heranbringen, feri dentis adactus, Bisse, Lucr. 5, 1328. – II) übtr., das Drängen, der Antrieb zu etw., sine adactu nostro, Augustin. op. imperf. c. Iul. 2, 126 (Migne 45, 1194).
1 ădāctus, a, um, part. de adigo.
2 ădāctŭs, (16) ūs, m. , ¶ 1 atteinte : *Lucr. 5, 1330 ¶ 2 impulsion : Aug. Imp. Jul. 2, 126.
adactus , a, um. part. p. (adigo.)
Vulnus alte adactum 深傷。Tempus adactum 近時。將來。
Suggest a Translation
See an image
Vulnus alte adactum 深傷。Tempus adactum 近時。將來。
Suggest a Translation
See an image
adāctus
- P. of adigo.