ademptio
ademptio, a taking away, depriving
ădemptĭo, ōnis, f. [adimo],
- a taking away, a seizure: civitatis, Auct. Or. pro Dom. 30, 78: bonorum, Tac. A. 4, 6: provinciae, ib. 2, 76.
ademptio, ōnis, f. (adimo), das Wegnehmen, die Entziehung, civitatis, Cic.: provinciae, Abnahme, Tac.: hereditatis, ICt. : legati (Ggstz. datio legati), ICt.: Plur., ademptiones bonorum, Einziehungen, Tac.
adimitio, ~io
per ~onem solis contra firmamentum in obliquitate zodiaci
ădēmptĭō, (14) ōnis, f. (adimo), action dʼenlever : civitatis Cic. Domo 78, enlèvement du droit de cité ; ademptiones bonorum Tac. Ann. 4, 6, les enlèvements de biens (confiscations).
adēmptiō ōnis, f
- adimo, a taking away, depriving: civitatis, of citizenship: bonorum, Ta.
ADEMPTIO
ADEM´PTIO[LEGATUM]
Ademptio
See Legatum.