ador
ador, a grain, spelt
ădor, ŏris and ōris, n. [cf. 1. edo, ἔδομαι, Engl. to eat, Goth. ita, Sanscr. admi; and Ang.-Sax. ata = Engl. oat, and Sanscr. annam (for adnam) = food, corn],
- a kind of grain, spelt, Triticum spelta, Linn. (acc. to Paul. ex Fest.: Ador farris genus, edor quondam appellatum ab edendo, vel quod aduratur, ut fiat tostum, unde in sacrificio mola salsa officitur, p. 3 Müll.: Ador frumenti genus, quod epulis et immolationibus sacris pium putatur, unde et adorare, propitiare religiones, potest dictum videri, Non. 52, 20): cum pater ipse domus palea porrectus in horna Esset ador loliumque, Hor. S. 2, 6, 89: adŏris de polline, Aus. Mon. de Cibis, p. 238; Gannius ap. Prisc. p. 700: satos adŏris stravisse, id. ib.: ardor adōris, id. ib. (Ador is often indeclinable, acc. to Prisc. p. 785, 100 P.)
ador, ōris, n. (v. griech. ἀθήρ, Hachel an der Ähre, überh. Spitze), eine Art Getreide, Dinkel, Spelt (Triticum Spelta, L.), Plin., Hor. u.a. – ➳ Genet. adŏris, Auson. Technop. (XXVII) 8, 5. p. 136, 1 Schenkl.
ador, genus †faras [] : genus farris vel frumenti EE 346. 45
genus quoddam frumenti quod far vel ador dicitur
hoc ador, indeclinabile, A.flowyr
ădŏr, (16) ŏris, n. , espèce de froment, épeautre : Hor. S. 2, 6, 89 ; Serv. En. 7, 109.
➳ adōris Prisc. Gramm. 6, 49.
ador (nom.and acc.), n
- a grain, spelt, H.