adopto
adopto, to take by choice, select, choose, adopt
- I In gen.: sociam te mihi adopto ad meam salutem, Plaut. Cist. 4, 2, 78 (748): qui manstutorem me adoptavit bonis, who has chosen me as a guardian of his property, id. Truc. 4, 4, 6 (859): quem sibi illa (provincia) defensorem sui juris adoptavit, Cic. Div. in Caecil. 16 fin.: eum sibi patronum, id. ib. 20, 64: quem potius adoptem aut invocem, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 9: Frater, Pater, adde; Ut cuique est aetas, ita quemque facetus adopta (i. e. adscisce, adjunge, sc. tuo alloquio, Cruqu.), make him by thy greeting a father, brother, etc., i. e. call him, Hor. Ep. 1, 6, 55: Etruscas Turnus adoptat opes, strives after, Ov. F. 4, 880.—Hence: adoptare se alicui, to give or attach one's self to: qui se potentiae causā Caesaris libertis adoptāsset, Plin. 12, 1, 5, § 12.—
- II Esp. as t. t., to take one in the place of a child or grandchild, to adopt (diff. from arrogo; v. adoptio).
- A Lit., constr. with aliquem, also with ab aliquo aliquem (from the real father, a patre naturali), Plaut. Poen. prol. 74 (cf. id. ib. 4, 2, 82 (904)): adoptat illum puerum subreptitium sibi filium, id. Men. prol. 60: filium senatorem populum Romanum sibi velle adoptare, Cic. Dom. 14: adoptatus patricius a plebeio, id. Att. 7, 7: is qui hunc minorem Scipionem a Paulo adoptavit, id. Brut. 19, 77: adoptavit eum heredemque fecit ex dodrante, Nep. Att. 5, 2: adoptatus testamento, Suet. Tib. 6: adoptari a se Pisonem pronuntiat, Tac. H. 1, 18: Pisonem pro contione adoptavit, Suet. Galb. 17: quem illa adoptavit, Vulg. Exod. 2, 10.—With in and acc.: in regnum, Sall. J. 22, 3: in familiam nomenque, Suet. Caes. 83: in successionem, Just. 9, 2.—
- B Fig.: servi in bona libertatis nostrae adoptantur, are, as it were, adopted into freedom, are made participants of freedom, Flor. 3, 20; and of ingrafting (cf. adoptivus): venerit insitio: fac ramum ramus adoptet, Ov. R. Am. 195; so Col. 10, 38. Those who were adopted commonly received the family name of the adoptive father, with the ending -anus, e. g. Aemilianus, Pomponianus, etc.—Hence Cic. says ironic. of one who appropriated to himself the name of another: ipse se adoptat: et C. Staienus, qui se ipse adoptaverat et de Staieno Aelium fecerat, had changed himself from a Stalenus to an Aelius, Brut. 68, 241; and Vitruv.: Zoilus qui adoptavit cognomen, ut Homeromastix vocitaretur, had himself called, 7, 8. So: ergo aliquod gratum Musis tibi nomen adopta, Mart. 6, 31; in Pliny, very often, adoptare aliquid (also with the addition of nomine suo or in nomen), to give a thing its name: Baetis Oceanum Atlanticum, provinciam adoptans, petit, while it gives to the province the name (Baetica). Plin. 3, 1, 3, § 9: A Zmyrna Hermus campos facit et nomini suo adoptat, id. 5, 29, 31, § 119; so 25, 3, 7, § 22: in nomen, id. 37, 3, 12, § 50; so also Stat. Th. 7, 259.
- 1. kiezen, aannemen als [sibi alqm patronum (of defensorem) als beschermer; Etruscas opes te baat nemen; virtutes veterum zich toe-eigenen];
- 2. adopteren [alqm sibi pro filio (of sibi filium); in regnum door adoptie tot opvolger benoemen].
立義子。揀選。— herbam 以己名呌某草。— eum in divitias 立其承受家產。Adoptavit se ei 自合于彼。Ramum ramus adoptat 一枝接一枝。
Suggest a Translation
See an image
- to take by choice, select, choose, adopt: alqm sibi defensorem sui iuris: eum sibi patronum. —Esp., to take into a family, adopt as a child: eum adoptavit heredemque fecit, N.: alqm in regnum, as successor to the throne, S.— Poet.: fac ramus ramum adoptet (by grafting), O.
-
…istius minas contumeliasque commemorem quibus invectus est in Sidicinos, vexavit Puteolanos, quod C. Cassium et Brutos patronos adoptassent Magno quidem studio, iudicio, benevolentia, caritate, non, ut te et Basilum, vi et armis…
Cicero, Philippicae
-
…dico apud pontifices nego istam adoptionem pontificio iure esse factam primum quod eae vestrae sunt aetates ut is qui te adoptavit vel fili tibi loco per aetatem esse potuerit, vel eo quo fuit deinde quod causa quaeri solet adoptandi ,…
Cicero, de Domo sua
-
…qua de causa et tum conventus ille Capuae, qui propter salutem illius urbis consulatu conservatam meo me unum patronum adoptavit, huic apud me P. Sestio maximas gratias egit, et hoc tempore eidem homines nomine commutato coloni decurionesque…
Cicero, pro Sestio
-
…; ab ; equitibus Romanis equo publico qui item ascribunt, patrono. quem umquam iste ordo patronum adoptavit si quemquam, debuit me. sed me omitto ; quem censorem, quem imperatorem agrum eis divisit. O…
Cicero, Philippicae
-
…servasse respondit, idemque in contione dixit, ab Appio tuo fratre productus, te omnino, quod contra auspicia adoptatus esses, tribunum non fuisse. tua denique omnis actio posterioribus mensibus fuit, omnia quae C. Caesar egisset…
Cicero, de Domo sua
-
…ille filius instituatur, sed ut e patriciis exeat ; et ; tribunus plebis fieri possit, idcirco adoptari neque id obscure ; nam adoptatum emancipari statim, ne sit eius filius qui adoptarit. cur ergo adoptabat probate…
Cicero, de Domo sua
-
…. respondisti, credo, te ita velle. Pontificibus bona causa visa est adprobaverunt. non aetas eius qui adoptabat est quaesita, ut in Cn. Aufidio, M. Pupio, quorum uterque nostra memoria summa senectute alter…
Cicero, de Domo sua
-
…e patriciis exeat ; et ; tribunus plebis fieri possit, idcirco adoptari neque id obscure ; nam adoptatum emancipari statim, ne sit eius filius qui adoptarit. cur ergo adoptabat probate genus adoptionis iam omnium sacra interierint…
Cicero, de Domo sua
-
…est mortuus is tamen ad dicendum veniebat magis audacter quam parate ; et C. Staienus, qui se ipse adoptaverat et de Staieno Aelium fecerat, fervido quodam et petulanti et furioso genere dicendi ; quod quia multis gratum erat…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…te adoptavit vel fili tibi loco per aetatem esse potuerit, vel eo quo fuit deinde quod causa quaeri solet adoptandi, ut et is adoptet qui quod natura iam adsequi non potest legitimo et pontificio iure quaerat, et ita…
Cicero, de Domo sua