advigilo
advigilo, to watch, be watchful
ad-vĭgĭlo, āre, 1, v. n., to watch by or at, to keep guard over, to be watch ful, vigilant for; constr. with ad or dat., Rudd. II. p. 136
- I Lit.: ad custodiam ignis, Cic. Leg. 2, 12: parvo nepoti, Tib. 2, 5, 93: vallo, Claud. Eutr. 2, 419.—
- II Fig., to bestow care or attention upon a thing, to watch, to watch for.
- α Absol.: exquire, heus tu, advigila, Plaut. Pers. 4, 4, 63 (621): tanto magis te advigilare aequomst, Ter. Phorm. 204: si advigilaveris, id. And. 673.—
- β With pro: si advigilamus pro rei dignitate, Q. Cic. Pet. Cons. 57fin.—
- γ With dat.: stupris, Claud. L. Stil. 2, 140: sibi, Manil. 1, 81.
ad-vigilo, āvī, ātum, āre, bei etwas wachen, wachsam sein, a) physisch, ad custodiam ignis, Cic. de legg. 2, 29: m. Dat., parvo nepoti, Tibull. 2, 5, 93: vallo, Claud. in Eutr. 2, 419: regum somnis, Stat. Theb. 1, 147. – b) geistig, einer Sache seine Wachsamkeit widmen, wachen, aufpassen, auf der Hut sein, absol., Plaut. Pers. 614. Ter. Andr. 673; Phorm. 203: pro rei dignitate, Q. Cic. de pet. cons. 57: m. Dat., stupris, Claud. de cons. Stil. 2, 140: sibi, Manil. 1, 81.
advĭgĭlō, (15) āvī, āre, intr., veiller à (près) [au pr. et fig.] : ut advigiletur facilius ad custodiam ignis Cic. Leg. 2, 39, pour quʼon soit plus facilement de veille à la garde du feu ; alicui Tib. 2, 5, 93, veiller sur qqn || veiller, être attentif : Pl. Pers. 615 ; Ter. Andr. 673 ; Phorm. 203 ; Q. Cic. Pet. 57.
advigilō āvī, —, āre,
- to watch, be watchful: ad custodiam ignis: nepoti, Tb.: si advigilaveris, T.