aedituus
aedituus, a custodian of a temple, sacristan
aedĭtŭus, i, m. [aedes-tueor; quasi a tuendis aedibus appellatus, Gell. 12, 10], a keeper of a temple, a sacristan, ἱεροφύλαξ (first used in polite language in the time of Varro for aeditumus; v. the word and the passage cited from Varr.).
- I Lit., Plaut. Curc. 1, 3, 48 (205): aeditui custodesque mature sentiunt, etc., * Cic. Verr. 2, 4, 44; Suet. Dom. 1 al. It belonged also to the office of the aeditui to conduct strangers through the temple, and point out its curiosities, hence Hor. says: quales aedituos habeat virtus, what panegyrists, Ep. 2, 1, 230.—
- II In gen., priests, ministers (eccl.): erunt in sanctuario meo aeditui, Vulg. Ezech. 44, 1; ib. Ose. 10, 5.
aedituus, ī, m. (Nbf. v. aeditumus, durch Schwund des m entstanden), der Tempelhüter, eine der Volkssprache geläufigere (obgleich von Varr. LL. r.r. 1, 2, 1 verworfene) Form als aeditumus, schon bei Plaut. (Curc. 204), in der Schriftspr. allg. seit Liv. (vgl. Gell. 12, 10): aedituorum cellulae, Min. Fel. – übtr., aeditui, gleichs. Tempelhüter im Tempel des Verdienstes (v. den Dichtern), Hor. ep. 2, 1, 230. / Akk. aedituon, Act. fratr. Arv. a. 91. II, 27: Genet. Plur. aedituom, Corp. inscr. Lat. 14, 2629.
~us, †custus templi
Pompeius ‥ ~is precepit ut locum sacrum a sordibus mundarent
infantibus ecclesiam intrantibus ~us primum sonet signum
ut ~us templi ipsius cloccam personaret Altissimo
si ~i [(AS: ] magis opus habeant ecclesiam suam [hiwan v. l. ecclesie sue ], custodiant eum in alia domo
[Carolus Magnus ] ecclesiam mane et vespere ingrediebatur, valde monens ne quid in ea indecens linquerent ~i
in cena Domini annatim ~us S. Augustini l sol. denariorum secretario S. Salvatoris Dorobernie reddebat
~us basilice S. Remigii(
ecclesiae Houghtoniensis ~is(
decentis ~i, almi sc. Dunstani, merita monumenta protelare
accessit ad thecam ~us in qua es regium servabatur
quedam [liberationes ] sunt servientium, ‥ quales sunt ~i [gl.: hoc est custodes domus ] regii, tibicines ‥ et hujusmodi
David [f. Lewelini ] ‥ jussit prerupta montium artissima ‥ per ~os suos custodiri
hows kepare , ~us, m., ~a, f.
ædĭtŭus, (13) m. , v. æditumus.
Custos. Paulinus Epist. 6 :
Ipsius ordinatione in presbyteratu ordinatus sum, fateor, invitus, non fastidio loci, nam testor ipsum, quia et ab Æditui nomine et officio optavi sacram incipere servitutem, etc.Frodoardus in Adriano PP. :
Ubi leg.Amplicat Ædisti locupletans dotibus ædem.
Æditui. Vide Ostiarius.
Ædituavit. ann.Occurrit præterea in alia pag. 1088. 5.x.
aedituus ī, m
- aedes + 2 TV-, a custodian of a temple, sacristan, C.: qualīs Aedituos habeat virtus, i. e. poets, H.