aequanimus
aequănĭmus, a, um [aequus-animus], adj.,
- even-tempered, patient, composed, calm: aequanimus fiam, Aus. Sept. Sap. 3: nulla fuit res parva umquam aequanimis, id. Idyll. 3, 9
aequanimus, a, um (aequus u. animus), gleichmütig, geduldig, Auson. grat. act. (VIII) 6, 25. p. 23, 10 Schenkl; de hered. (XII) 2, 10. p. 35, 10 Schenkl. – Plur. subst. (Ggstz. anxii), Boëth. cons. phil. 2, 4. p. 34, 66.
æquănĭmus, a, um, dont lʼesprit est égal, mesuré : Aus. Idyll. 3, 10.
- 1. gelijkmoedig, gelaten;
- 2. geduldig.