aequiangulus
aequiangulus, a, um (aequus u. angulus), gleichwinkelig, Ps. Boëth. de art. geom. p. 389, 9 u. 11 Fr. (= 392, 10 u. 12 L.).
figuris quinque ‥ que regulares vocantur et sunt ~e et equilatere
oportet quod triangulus totalisKCE sit euqilaterus; aliter enim [isti ] non essent ~i
in Deo est potentia ‥ ad inscribendum ‥ infinitorum angulorum rectilineorum figuram equilateram et ~am circulo assignato
æquĭangŭlus, a, um, équiangle : Ps. Boet. Geom. 392, 10.