affaber
af-făber (better adf-), bra, brum, adj.
- Made or prepared ingeniously or with art, ingenious: affabrum: fabrefactum, Paul. ex Fest. p. 28 Müll.—Hence, adv.: adfā̆brē, ingeniously, skilfully: adfabre atque antiquo artificio factus, Cic. Verr. 1, 5, 14; Prisc. 1009 P.—
- II In act. sense, skilled in art, skilful, ingenious: litteras adfabra rerum vel natura vel industria peperit, Symm. Ep. 3, 17.
affaber, bra, brum (ad u. faber) = ἔντεχνος, a) aktiv, kunstfertig, kunstreich, Symm. ep. 3, 17. – b) passiv, kunstgemäß, Paul. ex Fest. 28, 1.
crafty , artificiosus, faber, ~er; ‥wyse , ‥ effaber, faber
Quoniam, sicut ab antiquis traditum nobis est, ideo Affabra rerum natura litteras reperit, ut vice sermonum litteræ fungerentur, etc.