aevum
aevum, neverending time, eternity
for all time
every life is brief and fleeting
- Lit.
- A In gen., uninterrupted, never-ending time, eternity; per aevom, Lucr. 1, 634; 1, 950 al.—Hence of the future: in aevum, for all time, Hor. C. 4, 14, 3; so Plin. 35, 2, 2, 4, and Vulg. Eccli. 41, 16: nos peribimus in aevum, ib. Bar. 3, 3.—
- B Esp., in a more restricted sense of a definite time, period, lifetime, life, age: aevom agitare, Enn. ap. Gell. 12, 2, 3 (Ann. v. 308 Vahl.): in armis aevom agere, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 49 (Trag. Rel. p. 110 Rib.); so, aevom degere, Lucr. 5, 1439: consumere, id. 5, 1430: meum si quis te percontabitur aevum, my age or time of life, Hor. Ep. 1, 20, 26: aevum omne et breve et fragile est, Plin. Pan. 78, 2: flos aevi, the bloom of life (cf. aetas, I.), Ov. M. 9, 435: integer aevi, Verg. A. 9, 255: primum aevum, Val. Fl. 7, 338.—Also (like aetas, q. v. I.) for old age: aevo confectus, Verg. A. 11, 85: obsitus aevo, id. ib. 8, 307: annis aevoque soluti, Ov. M. 8, 712.—
- II Transf.
- A Age or generation, Ov. P. 1, 3, 83: ter aevo functus (of Nestor), Hor. C. 2, 9, 13: ingenia nostri aevi, Vell. 2, 36: in nostro aevo, Plin. 2, 25, 23, § 92: nostro aevo, id. 2, 13, 10, § 57: simulacrum tot aevis incorruptum, id. 14, 1, 2, § 9.—Hence,
- B The men living in the same age (cf. aetas, II. C.): de quibus consensus aevi judicaverit, Plin. 14, 6, 8, § 72.—
- C In a wider sense, time, in gen.: vitiata dentibus aevi omnia, Ov. M. 15, 235: quae per tantum aevi occulta, Tac. A. 16, 1.
aevus, tempus
integris totum servantem legibus aevum
aevoque sequenti / addidit Arctois borealia sceptra triumphis
cum forte foret felix praecursor adultus / atque prophetali jam maturesceret aevo
quamvis in tenero pulcher pubesceret aevo
rugosa genam producto dactylus evo
arbiter aeternum mihi jam miserescat in aevum
os gehennae, in quo quicumque semel inciderit numquam inde liberabitur in ~um
quid sit inter ‥ saeculum et aevum et tempus ‥
liberata permaneat in aefum
quid Julio ‥ gloriam in evum accumulavit?
intellectus noster ‥ habet posse ad ‘semper’, non temporis sed evi
evum vel solum habet dimensionem linearum, si ponamus evum esse divisibile; ‥ tunc sic est de evo sicut de tempore, propter quod erit unum et non plura; aut evum erit indivisibile, et tunc erit ad eviterna sicut locus indivisibilis ad puncta
alii dicunt quod evum est unum omnium
evum angeli est omnino simplex, coexistens toti tempori
➳ ævos (-us), ī, m. [arch.] Pl. Pœn. 1187 ; Lucr. 2, 561 ; 3, 605.
- 1. tijd, eeuwigheid; ➤ in -um voor altijd;
- 2. onvergankelijkheid, onsterfelijkheid;
- 3. = aetas.
See an image
Et instr. 34 :De resurrectione quoque docetur in ipsa Et spe, fortunatum docetur in Ævo vivendi, Idola si vana relinquantur, neque colantur.
... Nihil nisi vanitas Ævi.
Cum... essem quasi octavi anni Ævo.Utitur non semel uterque Victor ; sed et Veteres. Virgilius Æneid. lib. 3. vers. 491 :
Et nunc æquali tecum pubesceret Ævo.
- , αἰών, neverending time, eternity: aeternum, O.: in aevum, for all time, H.—Esp., period of life, lifetime, life, age: in armis agere: in silvis exigere, V.: extentum, prolonged, H.: natura aevi brevis, S.: meum, my age, H.: aevo apta, things suitable to their years, H.: maximus aevo (i. e. natu), O.: flos aevi, the bloom of life, O.: aequale tecum aevum, V.: occulto arbor aevo, i. e. with no signs of age, H.—Old age: aevo confectus, V.: annis aevoque soluti, O. — Age, generation, period: Livi scriptoris, H.: venturi inscius aevi, the future, V.: in omne nobilis aevum, H.: durare in hoc aevi, to our own times, O. — The age, men of the age: veniens, posterity, H.—Time: aevi vetustas, V.: vitiata dentibus aevi omnia, O.
-
…finire licet tantos mihi morte dolores, sed nocet esse deum, praeclusaque ianua leti aeternum nostros luctus extendit in aevum Talia maerentem stellatus submovet Argus ereptamque patri diversa in pascua natam abstrahit. Ipse procul montis sublime cacumen occupat ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…dies naturaque rebus paulatim tribuit moderatim crescere cogens, nulla potest oculorum acies contenta tueri, nec porro quae cumque aevo macieque senescunt, nec, mare quae impendent, vesco sale saxa peresa quid quoque amittant in tempore cernere possis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…animo nec Memmi clara propago talibus in rebus communi desse saluti. omnis enim per se divum natura necessest immortali aevo summa cum pace fruatur semota ab nostris rebus seiunctaque longe ; nam privata dolore omni, privata periclis, ipsa…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, tibi ; namque tu solebas meas esse aliquid putare nugas, iam tum cum ausus es unus Italorum omne aevum tribus explicare chartis, doctis, Iuppiter, et laboriosis quare habe tibi quidquid hoc libelli qualecumque, quod ,…
Catullus, Carmina
-
…ad horrida promptior arma, non scelerata tamen. De duro est ultima ferro. Protinus inrupit venae peioris in aevum omne nefas fugere pudor verumque fidesque ; In quorum subiere locum fraudesque dolique insidiaeque et vis et amor sceleratus habendi…
Ovid, Metamorphoses
-
…, in ceteris humi retineretur et permaneret tamen. ex hoc et nostrorum opinione Romulus in caelo cum diis agit aevum, ut famae adsentiens dixit Ennius, et apud Graecos indeque perlapsus ad nos et usque ad Oceanum Hercules tantus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…alterove codice familiae Y in medium aevum servato viros doctos has illas lectiones arripuisse statuamus. quam diligenter vero medio aevo homines Tusculanas disputationes legerint, quanto studio ex aliis libris lectiones congesserint, quanta libidine Ciceronis verba mutaverint, ex…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Stroebel, Redigeranum R, Vitebergensem f post alios Friedrich, cui conlationem debeo. TOPICORVM, quippe quae in aevo quod aiunt medio lectitata sint, plurima exstant exemplaria. Quorum unum quasi fontem repperit nuper Friedrich is est O…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…loquuntur, sed est ea laus eloquentiae certe maxima is dictust ollis popularibus olim, qui tum vivebant homines atque aevum agitabant, flos delibatus populi probe vero ; ut enim hominis decus ingenium, sic ingeni ipsius lumen est eloquentia…
M. Tullius Cicero, Brutus