affabre
affābrē (-făb-), adv., v. affaber, I.
affabrē, Adv. (affaber) = ἐντέχνως, kunstgemäß, kunstgerecht (Ggstz. infabre), factus, Cic. I. Verr. 14; vgl. Gell. 7, 7, 5. Prisc. 15, 11.
~e,cræftlice velsmicere
adfabrē (aff-)
adv.
- ad + faber, cunningly, in a workmanlike manner: (deus) factus.