About
Menu

affiare

affiare [CL] , to blow, breathe or shower upon. b to inspire; v. et. efflare. atflarat, onsueop GlC A 868 (cf. ib. 359); spicula / quibus ‥ / afflant necantes imbribus / telorum emicantibus (Æthelwald) Carm. Aldh. III 33; igneus [paralyticae] ‥ calor venas afflavit apertas Alcuin WillV 30. 10; ~averat ‥ rumor aures ejus W. Malm. GP II 83 p. 183; bestie terribiles, ‥ solum odore florum et Francorum ~ate, statim in fugam sunt converse Gir. PI III 30; s1386 aspiravit aura que classem ~avit in Britanniam Wals. HA II 143.  b profetico ~atus spiritu Aldh. Met. 2 p. 69; caelesti ~atus spiraculo Id. VirgP 3; ~atus rore Spiritus Sancti Byrht. V. Osw. 428.

Saved

Recent