afficere

afficere [CL] 1 to affect, produce an effect on. b (w. dat.). c to burden, assail (w. something). consul ‥ acri angore ~itur Aldh. VirgP 42; Brettones fames sua magis magisque adficiens Bede HE I 14; multis coepit cogitationum aestibus ~i Ib. II 12; musa mihi gravis est et eam color afficit ire Serlo Wilt. 3. 3; letitia ~ior Neckam NR II 157; origo interjeccionis est ut audito aut viso aliquo delectabili vel tristabili extrinsecus intus ~iatur Bacon XV 99; melle tuo mel verum afficis J. Howd. Ph. 50.  b tria ab eis subtraxit per que et in quibus plus nobis ~ere potuerunt Elmh. Hen. V 74.  c affectus quovis verbere Nig. SS 64; s1216 conviciis affectus est M. Par. Min. II 190; genera penarum quibus ~iuntur malefactores sunt hec Bracton 104b; 1274 affecit uxorem suam verbis contumeliosis CourtR Wakefield I 5. 2 (cf. affectare 1) to affect, strive after. b (w. inf.). mundanos quos †afficiatis [v. l. affectatis] honores Neckam VM 180.  b civitates ‥ igne succendere ~iunt G. Mon. VIII 21. 3 (pass.) to be disposed in some way (towards). b to be well disposed, devoted. c (w. inf.) to be minded (to). c1205 numquid, sicut ad motiones corporis ad quod prave ~itur patitur et torquetur spiritus malus, sic ad motiones corporis ad quod bene ~itur potest pati delectabiliter spiritus bonus? Gros. Ep. 1 p. 15.  b 1300 consului magistrum J. ‥ quem novi secretum et affectum ad vos Lit. Cant. I 28; qui habet terrena nec tamen ~itur ad [ME: luvieð] ea AncrR 136; 1360 consilium peritorum ‥ communitati ‥ specialiter affectorum MunAcOx 223; 1388 volentes dictis burgensibus nostris quibus ~imur graciam facere specialem ExchScot 200; 1453 cui ~iebatur ex visceribus Reg. Whet. I 94.  c 1415 ~ior illius [littere] tenorem ‥ adimplere FormOx 433.