affirmative
affirmātīvē, Adv. (affirmativus), versichernd, bejahend (Ggstz. negative, dubitative), Prisc. 18, 92 u.a. spät. Gramm.
statue caput ‥ quod non nisi interrogatum loqueretur sed verum ~e vel negative pronuntiaret
ad ~e respondendum, non ad negandum
~e divulgatum est quod [imperator ] numquam divina audire curabat
ostendimus veritatem complexam ‥ rem esse intellectus ~e seu negative aliquid formantis
omnis libertas ‥ habet probari per usum ~e et non per abusum
si papa haberet ‥ hujusmodi plenitudinem potestatis, nec ~e nec negative auctoritates scripture sacre dicentes legem evangelicam esse legem libertatis valerent intelligi
ad quam ‥ questionem quia quidam responderint ~e