agnatio
agnatio, consanguinity on the father’s side
agnātĭo (adg-), ōnis, f. [agnatus].
- The relationship of the agnatus, consanguinity on the father's side (v. agnatus), Cic. Leg. 1, 7, 23 Creuz; 1, 8, 24: jura agnationum, id. de Or. 1, 38, 173.—
- II As a verbal subst. from agnascor, I. A.
- A A being born after the last will or the death of the father, Dig. 40, 5, 24, § 11; Cod. Just. 3, 8, 1.—
- B A growing on or to a thing (acc. to agnascor, II.), App. Herb. 59.
agnātio (adgnātio), ōnis, f. (agnascor), I) das Nachgeborenwerden, 1) eig., a) v. Sklaven, der Zuwachs, spät. ICt. – b) v. Menschen, nach dem Tode od. Testamente des Vaters, oft b. ICt. – 2) meton., a) der Stand des Agnaten, die Blutsverwandtschaft von Vaters Seite, die auf Adoption od. Erzeugung von Mannspersonen, die zur Familie gehören, gegründet ist, Acc. tr. 579. Cic. de or. 1, 24. Gaius inst. 1, 156 u.a. ICt.: Plur., Varr. LL. 8, 4. Cic. de or. 1, 173; de legg. 1, 23. – b) die Blutsverwandtschaft von Vaters Seite = die Agnaten, Cod. Theod. – II) der Anwuchs, Auswuchs an Pflanzen, Plur. bei Ps. Apul. herb. 59 u. 62.
concessit sibi et ceteris de ~one sua leonem rubeum ‥ in campo aureo
de quibus [ovibus ] in morina ante tonsuram et ~onem xvij
agnātĭō, ōnis, f. (agnascor), ¶ 1 parenté du côté paternel, agnation : Cic. de Or. 1, 173, etc. ¶ 2 naissance après le testament du père [ou après la mort du père] : Ulp. Tit. 23, 2 ; Julian. Dig. 40, 5, 47 ¶ 3 excroissance [dʼune plante] : Ps. Apul. Herb. 60.
- 1. bloedverwantschap v.d. kant v.d. vader;
- 2. latere geboorte, nadat het testament v.d. vader opgesteld is.
De mancipiorum Agnitionibus dividendis : Hac rationabiliter naturæ lege compellimur. Agnitionem ancillæ, quæ servo alieno juncta peperit, inter utrosque dominos æqualiter dividendam.At lib. 3. tit. 2. § 4. habetur
Agnatio autem servi domino computetur.Ita etiam in Edicto Theoderici Regis § 65 :
Quoties se ancillæ ingenuus, aut originarius, aut servus forte miscuerit, necesse est ut omnis matrem sequatur Agnatio, id est, filii omnes ad dominum ancillæ pertineant.Adde leg. un. Cod. Th. de Inquilinis et colonis, et cap. ult. Capitularis ann. 829. Testamentum. S. Aredii :
Nec non et mancipiola hæc et Agnitio eorum inferius comprehensa, etc.Ita ibi non semel, apud Mabillonium in Analectis tom. 2.
Appul. de herbis cap. 59. de plantis dixit. Vide Forcell. h. v.
Crudelius etiam sæviuntUbi(hæretici) in seipsos, dum post animarum dispendium, corpora denique severæ mortis illecebris, quam per Agnationem veram et veræ fidei possent evadere, etc.
Agnitionemlegendum arbitror.
āgnātiō (adg-) ōnis, f
- agnascor, consanguinity on the father's side: iura agnationum.