agnitio
agnitio, a knowing, knowledge
agnĭtĭo, ōnis, f. [agnosco].
- A recognition, acknowledgment, admission, acceptance: admissio: bonorum possessionis, Dig. 38, 15, 5 (cf. agnosco, II.); a recognizing: cadaveris, Plin. 10, 70, 90, § 194: nullus interesset alienus agnitioni mutuae, Vulg. Gen. 45, 1.—
- II A knowing, perceiving, apprehending, knowledge, in gen.: ad agnitionem animi, for the knowledge of the nature of mind, * Cic. N. D. 1, 1 Creuz: ut impleamini agnitione, Vulg. Col. 1, 9; Macr. Somn. Scip. 1, 8; Cassian. Incarn. 4, 2; Serv. ad Verg. A. 8, 155.
agnitio, ōnis, f. (agnosco), das Anerkennen, die Anerkennung, a) übh.: veluti sui cadaveris agnitionem fugientes, Plin. 10, 194. – als jurist. t.t., qualicumque agnitione (contractus) adhibitā, Cod. Iust. 8, 40, 5: agn. bonorum possessionis, die Annahme, Marcell. dig. 38, 15, 5 in.: legis, Ambros. apol. David 4, 18. – b) das geistige Anerkennen, die Anerkenntnis, die Erkenntnis, animi, Cic. de nat. deor. 1, 1: sui, Macr.: rerum divinarum, Macr.: dei, Lact.: Christi, Cypr. – litterarum, das genaue Kennenlernen der B., Quint. 1, 1, 25.
gentem Anglorum ad ~onem veritatis perducebant
~o quidem certitudinem habet et vel in scientia vel in fide consistit
tanquam crimen et virtus ‥ parem ~onis discrecionem admittant
~o [] est cooperante cogitativa; doctrina [ : scientia I Cor. iv 6 est ] cooperante interpretativa
ad pastorem spiritualium ovium spectat earum differentias ‥ agnoscere, quarum ~o ‥ haberi non poterit nisi inquisitione
fidei catholice ~o et professio
non malecredunt ei ‥ de latrocinio predicto, eo quod ignotus fuit cum nemine prefate civitatis habens ~onem
agnĭtĭō, ōnis, f. (agnosco), ¶ 1 connaissance : quæstio ad agnitionem animi pulcherrima Cic. Nat. 1, 1, question des plus belles pour la connaissance de lʼâme ¶ 2 action de reconnaître, reconnaissance : Plin. 10, 194.
- 1. kennisneming, inzicht;
- 2. erkenning;
- 3. herkenning.
āgnitiō ōnis, f
- agnosco, a knowing, knowledge: animi.