agniculus
agnĭcŭlus, i, m. dim. [agnus],
- a lambkin, Arn. 7, p. 219.
agniculus, ī, m. (Demin. v. agnus), das Lämmchen, Itala Ioann. 21, 15. Augustin. serm. 181, 6. Ambros. hexaëm. 6, 4, 25; in psalm. 118. serm. 2. § 15. Arnob. 7, 12. Cassiod. de orat. p. 562 (b) ed. Garet.
[Joabel ] primus ‥ greges ordinavit ‥, separans greges ‥, ut ~os a maturioribus
quid est quod ut agniculus obmutescis?
quid inter leones ~us?
Judas mitem vendens agniculum
cum furruris de ~is
agnĭcŭlus, agnĭcellus, agnĭcellŭlus, ī, m. , petit agnelet : Pomp. Gr. Comm. 143, 29.