alienitas
ălĭēnĭtas, ātis, f. [alienus]. In medic. lang.,
- The causes or materials of disease in the human system, which are extraneous to it: auferre alienitatem, Cael. Aur. Tard. 5, 4: alienitatis obtrusio, id. ib. 5, 64: manens alienitas, id. Acut. 3, 20.—
- II For alienatio (q. v. B.): mentis, Cael. Aur. Acut. 2, 39.
aliēnitās, ātis, f. (alienus), mediz. t.t.: I) der in dem menschlichen Körper befindliche fremdartige Stoff, als Ursache der Krankheit, der fremde Körper, Cael. Aur. chron. 5, 4, 64 u.ö. – II) = alienatio mentis (w.s.), Cael. Aur. acut. 2, 39, 227.
si A instans erit prius quam reliquum instans erit, aliquod instans erit reliquum ab A; et sic per idem alteritas vel ~as unius instantis ad alterum est signanda
ălĭēnĭtās, ātis, f. (alienus), ¶ 1 corps étranger déterminant un état morbide : C. Aur. Acut. 2, 39, 227, etc. ¶ 2 aliénation mentale : C. Aur. Chron. 5, 4, 63.