alienigena
alienigena, one born in a foreign land, an alien
ălĭēnĭgĕna, ae, m. (also, ălĭēnĭgĕ-nus, a, um, adj.; cf. Prisc. p. 677 P., and advena) [alienus-gigno], born in a foreign land; hence,
- I In gen., foreign, alien; and subst., a stranger, a foreigner, an alien.
- A Of persons (very freq. in Cic., esp. in his orations): homo longinquus et alienigena, Cic. Deiot. 3: alienigenae hostes, id. Cat. 4, 10; cf. Liv. 26, 13: testes, Cic. Font. 10: dii, id. Leg. 2, 10: mulieres, Vulg. 3 Reg. 11, 1.—Subst.: quid alienigenae de vobis loqui soleant, Cic. Fl. 27: si ipse alienigena summi imperii potiretur, Nep. Eum. 7, 1; Curt. 5, 11; 6, 3; Vulg. Lev. 22, 10; ib. Luc. 17, 18.—
- B Of things: vino alienigenā utere, Gell. 2, 24; and with the adj. form: ălĭēnĭgĕnus, a, um: pisces alienigeni, Col. 8, 16, 9: fetus, id. 8, 5, 10: semina, id. 3, 4, 1: ALIENIGENVM CORPVS, Inscr. Orell. 5048: ne alienigenae justitiae obliti videamur, Val. Max. 6, 5, 1 ext.: exempla, id. 1, 5, 1 ext.: studia, id. 2, 1 fin.: sanguis, id. 6, 2, 1 ext.: conversationis, Vulg. 2 Macc. 4, 13.—
- II In Lucr., produced from different materials, heterogeneous: scire licet nobis venas et sanguen et ossa [et nervos alienigenis ex partibus esse], Lucr. 1, 860; 1, 865; 1, 869; 1, 874; 5, 880.
aliēnigena, ae, m. (alienus u. geno = gigno), anderwärts geboren, ausländisch, fremd, subst. der Ausländer. Fremde (d.h. im Ausland Geborne, im Ggstz. zu indigena), homo longinquus et alienigena, fern lebend u. fremdgeboren, Cic.: testes (Ggstz. domestici), Cic.: hostis, Cic. u. Liv.; suos deos aut novos aut alienigenas coli, Cic. – neque vino alienigenā, sed patriae usurus, Gell. 2, 24, 2 (vgl. Plin. 14, 72: vinum indigena). – subst., quid alienigenae de vobis loqui soleant, Cic.: ipse alienigena, Nep.: nos alienigenae et externi (Ggstz. illi eiusdem nationis), Curt.
ut hoc vitio ‥ etiam ~e huc advecti ‥ involvantur
quod clerici ‥ neque †aliegine neque indigene aliquid contribuerent ad subsidium domino pape prestandum
†aliegene nobis ‥ adversantes
†ablienigene repelli debent in Anglia ab agendo
mercatores lanarum alienigini seu indigini(
populorum concursu ~orum
quod ipsi ut indigene et non ~e teneri ‥ et de ‥ demandis que ab eis ‥ ut de ~is exigi possent quietari ‥ valerent(
prioratum de Penbroke ~am
ălĭēnĭgĕna, (12) æ, m. (alienus, geno), né dans un autre pays, étranger : Cic. Font. 32 ; Liv. 1, 50, 6 || f. , étrangère : Tac. H. 5, 5 || vinum alienigena Gell. 2, 24, 2 vin étranger.
aliēnigena ae, m
- alienus + GEN-, one born in a foreign land, an alien. — As adj.,foreign, of another land: homo: hostes: testes.—As subst: quid alienigenae loqui soleant: ipse alienigena, N.