ambitio
ambitio, (a going about); canvassing, running for office, flattery; a desire for honor, power, display
BWL
through the campaign they make themselves like excellent men
- I In the time of the republic, t. t. (v. ambio, II. B.), the going about of candidates for office in Rome, and the soliciting of individual citizens for their vote, a canvassing, suing for office (by just and lawful means; while ambitus denotes unlawful means, as bribery, threats, etc.): quid de nostris ambitionibus loquar? Cic. Tusc. 2, 26, 62: mea me ambitio ab omni illā cogitatione abstrahebat, id. Sull. 4: cum ambitionis nostrae tempora postulabant, id. Planc. 18, 45: si infinitus forensium rerum labor et ambitionis occupatio decursu honorum etiam aetatis flexu constitisset, id. de Or. 1, 1, 1: hic magistratus a populo summā ambitione contenditur, id. Verr. 2, 2, 53, 131: tanta exarsit ambitio, ut primores civitatis prensarent homines, Liv. 3, 35, 1 et saep.—
- II. A. In gen., a striving for one's favor or good-will; an excessive desire to please, flattery, adulation: ambitione labi, Cic. Brut. 69, 244: sive aliquā suspitione sive ambitione adducti, id. Clu. 28, 76: in Scipione ambitio major, vita tristior, id. Off. 1, 30, 108 Heus., Beier, and Gernh.: Dionysius Platonem magnā ambitione Syracusas perduxit, in an ostentatious manner, for the purpose of securing his favor, Nep. Dion, 2, 2 Br. and Dähn.: ambitio (i.e. studium Fabiis placendi) obstabat, Liv. 5, 36: ambitione relegatā, without flattery, Hor. S. 1, 10, 84: ambitionem scriptoris facile averseris, obtrectatio et livor pronis auribus accipiuntur, Tac. H. 1, 1: nullo officii aut ambitionis genere omisso, i.e. nullis blanditiis, Suet. Oth. 4: coronas quam parcissime et sine ambitione tribuit, id. Aug. 25 et saep.—Hence, also partiality: jus sibi per ambitionem dictum non esse, Liv. 3, 47.—
- B With the predom. idea of the purpose or end, a desire for honor, popularity, power, display, etc.; in bon. part., ambition; in mal. part., vanity.—So in Lucr. of the ambitious efforts of men: Angustum per iter luctantes ambitionis, struggling to press through the narrow way of ambition, Lucr. 5, 1132: me ambitio quaedam ad honorum studium duxit, Cic. Att. 1, 17: Miserrima omnino est ambitio honorumque contentio, id. Off. 1, 25: a quo incepto studioque me ambitio mala detinuerat, Sall. C. 4, 2: aut ab avaritiā aut miserā ambitione laborat, Hor. S. 1, 4, 26: Vitā solutorum miserā ambitione gravique, id. ib. 1, 6, 129; so id. ib. 2, 3, 78; 2, 6, 18: inanis, id. Ep. 2, 2, 207: levis, Ov. F. 1, 103 al.: licet ipsa vitium sit ambitio, tamen frequenter causa virtutum est, Quint. 1, 2, 22: perversa, id. 10, 7, 20: funerum nulla ambitio, no display, pomp, Tac. G. 27.—
- C Great exertion: cum admitti magnā ambitione aegre obtinuisset, Just. 1, 3.—
- D That which surrounds (v. ambio, 2.; post-class. for ambitus): vimineos alveos circumdant ambitione tergorum bubulorum, with a wrapping of cowhide, Sol. 22: fuliginem ambitio extimae cutis cohibet, id. 35: ita assedimus, ut me ex tribus medium lateris ambitione protegerent, Min. Oct. 4.
episcopus ‥ cum multa equestrium ~one regem adivit
consecratum est [opus ] illa prima sacratione que fit per crucis ‥ †fictionem [? l. fixionem ] locique ~onem
cum legimus spiritum incorporeum circumscriptum, non est hec circumscriptio localis superficiei ~o
ut qui Haugustaldensem fabricam vident ~onem Romanam se imaginari jurent
ut nullus episcoporum se praeferat alteri per ~onem(
donatio libera ab omni regali servitio et ab aliena ~one mundialium curarum
iniquitas est superba mundane vanitatis ~o
- 1. het dingen (naar een ambt);
- 2. het streven om zich geliefd te maken, proberen in de gunst te komen;
- 3. eerzucht, ambitie; ➤ me ~ quaedam ad honorum studium duxit; a quo incepto studioque me ~ mala detinuerat;
- 4. ijdelheid, bluf;
- 5. het streven naar [gloriae].
Posueruntque eum super lectum suum, plenum aromatibus et unguentis meretriciis, quæ erant pigmentariorum arte confecta, et combusserunt super eum Ambitione magna.Ubi Mamotrectus :
id est, apparatu magno,et Græc. Edit. :
καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ἐκφορὰν μεγάλην ἕως σφόδρα.
Hoc itaque solenne tempusS. August. Epist. 23. ad Maximinum :(Translationis S. Eloquii) consilio suo B. Forannanus in melius reformare desiderans, quatenus majoris Ambitionis et venerationis dies et solemnitas recolenda ab omnibus magis amplecteretur.
Transit Ambitio.S. Paulinus apud eumdem Augustinum Epist. 94 :
Senatoriæ dignitatis Ambitio.
- ambio, a going about.— Esp., of candidates for office, the soliciting of votes(by lawful means): mea me ambitio cogitatione abstrahebat: tanta exarsit ambitio, ut, etc., L.: Quid de nostris ambitionibus loquer?— A striving for favor, courting, flattery, adulation: ambitione adducti: in Scipione ambitio maior, vita tristior: Platonem magnā ambitione perduxit, ostentatiously, N.: ambitione relegatā, without flattery, H.: ius sibi per ambitionem dictum, favoritism, L.—A desire for honor, thirst for popularity: ambitio honorumque contentio: mala, S.: miserā, H.: inanis, H.: funerum, pomp, Ta.
-
…. Vos cunctamini etiam nunc et dubitatis, quid intra moenia deprensis hostibus faciatis Misereamini censeo deliquere homines adulescentuli per ambitionem atque etiam armatos dimittatis. Ne ista vobis mansuetudo et misericordia, si illi arma ceperint, in miseriam convortat…
Sallust, Catilina
-
…vero agrum colundo aut venando, servilibus officiis, intentum aetatem agere ; sed, a quo incepto studioque me ambitio mala detinuerat, eodem regressus statui res gestas populi Romani carptim, ut quaeque memoria digna videbantur, perscribere ,…
Sallust, Catilina
-
…probitatem ceterasque artis bonas subvortit ; pro his superbiam, crudelitatem, deos neglegere, omnia venalia habere edocuit. Ambitio multos mortalis falsos fieri subegit, aliud clausum in pectore, aliud in lingua promptum habere, amicitias inimicitiasque non…
Sallust, Catilina
-
…contagio quasi pestilentia invasit, civitas immutata, imperium ex iustissumo atque optumo crudele intolerandumque factum. Sed primo magis ambitio quam avaritia animos hominum exercebat, quod tamen vitium propius virtutem erat. Nam gloriam, honorem, imperium bonus…
Sallust, Catilina
-
…, privatim opulentiam. Laudamus divitias, sequimur inertiam. Inter bonos et malos discrimen nullum, omnia virtutis praemia ambitio possidet. Neque mirum ubi vos separatim sibi quisque consilium capitis, ubi domi voluptatibus, hic pecuniae aut gratiae…
Sallust, Catilina
-
…, largitio, avaritia vigebant. Quae tametsi animus aspernabatur insolens malarum artium, tamen inter tanta vitia imbecilla aetas ambitione corrupta tenebatur ; ac me, cum ab reliquorum malis moribus dissentirem, nihilo minus honoris cupido eadem, qua…
Sallust, Catilina
-
…maiore studio quemquam neque iustioribus de causis commendare possim, faciamque id quod debent facere ii qui religiose et sine ambitione commendant ; spondebo enim tibi vel potius spondeo in meque recipio eos esse M. Curi mores eamque cum probitatem…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…nam cum multi a me petant multa, quod de tua erga me voluntate non dubitent, non committo ut ambitione mea conturbem officium tuum. C. Curtio ab ineunte aetate familiarissime sum usus. eius et Sullani temporis iniustissima…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…et C. Clodios Archagathum et Philonem. sed vereor ne, quia compluris tibi praecipue commendo, exaequare videar ambitione quadam commendationes meas ; quamquam a te quidem cumulate satis fit et mihi et meis omnibus. sed velim sic…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…et in M. Druso adulescente singularis severitas, in C. Laelio multa hilaritas, in eius familiari Scipione ambitio maior, vita tristior. De Graecis autem dulcem et facetum festivique sermonis atque in omni oratione simulatorem, quem…
M. Tullius Cicero, De Officiis