amburbale
amburbāle, is, n. (sc. sacrificium), i. q. amburbium, Serv. ad Verg. E. 3, 77; cf. the two foll. articles.
amburbāle (viell. richtiger amburbiāle), is, n. (sacrificium) = amburbium (w.s.), Serv. Verg. ecl. 3, 77.
erat antiquitus Rome consuetudo ut ‥ in principio Februarii urbem lustrarent, eam ambiendo cum suis processionibus gestantes singuli candelas ardentes, et vocabatur illud ~e
Agapitus [ob. 536 ] statuit ibi [in Bizantio ] Ypapanton celebrari pro mortalitate hominum, quum ante Rome celebraretur propter ~[i ]a tollenda
amburbāle, is , c. amburbium : Serv. B. 3, 77.