ambulo
ambulo, to walk, walk about, take a walk
- Lit.
- A In gen., to go about, to walk: cum illā neque cubat neque ambulat, Plaut. Bacch. 4, 8, 56 (897): si non ubi sedeas locus est, est ubi ambules, id. Capt. prol. 12: quem ad modum quis ambulet, sedeat, Cic. Fin. 5, 17, 47: sedetur, ambulatur, Varr. L. L. 6, 1, p. 72 Müll.: ambulatum est, Cic. Leg. 2, 1, 1; Sen. Ep. 113, 15: cum sedeatur, ambuletur, discumbatur, Gell. 2, 2: standi ambulandi vices, Quint. 11, 3, 44: ambulans aut jacens, Plin. Ep. 9, 36; Gell. 2, 9: cum ambulantis Tiberii genua advolveretur, Tac. A. 1, 13: aves aliquae ambulant, ut cornices; aliae saliunt, ut passeres, walk, Plin. 10, 38, 54, § 111: Aegyptii mures bipedes ambulant, id. 10, 64, 85, § 186: claudi ambulant, Vulg. Matt. 11, 5; ib. Joan. 1, 36; ib. Apoc. 2, 1; 9, 20.—Hence,
- B Esp., to walk for recreation, to take a walk: abiit ambulatum, Plaut. Mil. 2, 2, 96 (251): visus sum mihi cum Galbā ambulare, Cic. Ac. 2 (Luc.), 16, 51: cum in sole ambulem, etiamsi aliam ob causam ambulem, etc., id. de Or. 2, 14, 60: pedibus ambulare, Suet. Dom. 19.—
- C To go, to travel, to journey (class.), Plaut. Capt. prol. 12: quo ambulas tu? id. Am. 1, 1, 185 (337); Ter. Hec. 815: biduo aut triduo septingenta milia passuum ambulare, Cic. Quint. 25; id. Att. 9, 4 fin.: eo modo Caesar ambulat, ut, etc., id. ib. 8, 14 et saep.—Hence, in the comic poets, bene ambula, farewell, a good journey to you, a form oft. used at the departure of any one: bene ambula et redambula, farewell and farewell back, Plaut. Capt. 4, 2, 120 (900): Ty. Bene ambulato. Ph. Bene vale, id. ib. 2, 3, 92 (452); and absol.: ambula, go, Ter. Heaut. 380: ambulare in jus, to go into court, go to law: ambula in jus, Plaut. Curc. 5, 2, 23 (621); Ter. Phorm. 936.—
- D To walk about with a certain gravity or importance: licet superbus ambules pecuniā. Hor. Epod. 4, 5; id. S. 1, 2, 25; 1, 4, 66.—
- E Of inanimate things: amnis, quā naves ambulant, Cato R. R. 1, 3: Nilus immenso longitudinis spatio ambulans, Plin. 5, 9, 10, § 51: velut intus ambulantem (lucem), id. 37, 9, 47, § 131.—Trop. (only post-Aug.): quod deinde caput translatum per omnes leges ambulavit, was afterwards added to all laws, Plin. 10, 50, 71, § 139; Dig. 4, 4, 15: ambulat cum domino bonorum possessio, ib. 37, 11, 2.—
- F Act., esp. with cognate objects, as iter, via, etc., to navigate, sail, pass over, etc.: cum Xerxes tantis classibus tantisque copiis maria ambulavisset terramque navigāsset, Cic. Fin. 2, 34: perpetuas ambulat illa vias, Ov. F. 1, 122 (cf.: ire iter, viam, etc., Burm. ad Prop. 2, 19, 50).— Pass.: si bina stadia ambulentur, Plin. 23, 1, 16, § 26.—
- G In milit. lang. t. t., to march: ut ter in mense tam equites quam pedites educantur ambulatum, Veg. Mil. 1, 27.—
- H In the jurists in opp. to ire: iter est jus eundi ambulandi hominis, of one going and coming, Dig. 3, 8, 1.—
- II Trop. very freq. in eccl. Lat. (like Heb. and N. T. Gr. περιπατέω), to walk, in the sense of to live, with an adjunct of manner or circumstances: ambulavit Henoch cum Deo, Vulg. Gen. 5, 22: ut ambules in viis ejus (Dei), ib. Deut. 10, 12: qui ambulant in lege Domini, ib. Psa. 118, 1: in circuitu impii ambulant, ib. ib. 11, 9: fraudulenter ambulare, ib. Prov. 11, 13.—So also very freq. in N. T., but only once in this sense in the Gospels: quare discipuli tui non ambulant juxta traditionem seniorum? Vulg. Marc. 7, 5: qui non secundum carnem ambulant, ib. Rom. 8, 1: in carne ambulantes, ib. 2 Cor. 10, 3: honeste ambulare, ib. Rom. 13, 13: ut ambuletis digne Deo, ib. Col. 1, 10: quod non recte ambularent, ib. Gal. 2, 14 et persaepe.
I abst ¶ 1 aller et venir, marcher, se promener : [opposé à cubare ] Pl. Bacch. 896 ; [à sedere ] Cic. Fin. 5, 47 ; [à stare ] Quint. 11, 3, 44 ; [à jacere ] Plin. Min. Ep. 9, 36, 3 ; in sole Cic. de Or. 2, 60, se promener au soleil, cf. Leg. 2, 1 ; Ac. 2, 51 || marcher, avancer : si recte ambulaverit Cic. Att. 9, 4, 3, si [le porteur de la lettre] marche bien ; eo modo ambulat Cæsar ut... Cic. Att. 8, 14, 1, César marche dʼune telle allure que...; cf. Cæl. d. Cic. Fam. 8, 15, 1 ¶ 2 [en parl. de choses] mare aut amnis qua naves ambulant Cato Agr. 1, 3, une mer ou un fleuve où circulent des navires ; Nilus... ambulans Plin. 5, 51, le Nil qui se promène...; emptio ambulat per plures personas Dig. 4, 4, 15, lʼachat se promène entre plusieurs mains.
II avec acc., ¶ 1 [acc. de lʼobjet intérieur] cum maria ambulavisset, terram navigasset Cic. Fin. 2, 112, après avoir [Xerxès] marché sur la mer, navigué sur la terre ; perpetuas vias Ov. F. 1, 22, cheminer sans arrêt ¶ 2 [acc. de lʼespace parcouru] biduo aut triduo septingenta milia passuum Cic. Quinct. 79, en deux ou trois jours faire une marche de sept cent mille pas ; si statim bina stadia ambulentur Plin. 23, 26, si lʼon parcourait aussitôt deux stades.
- 1. lopen, wandelen;
- 2. rondslenteren, rondzwerven;
- 3. paraderen, trots rondstappen;
- 4. reizen, zwerven;
- 5. marcheren; II. tr. zwerven door, bevaren [maria; vias].
走。逛。— in jus 吿官。吿狀。— maria 行船。渡海。— totam vel per totam civitatem 逛徧週城。
Suggest a Translation
See an image
- am- (for ambi) + BA-, to walk, walk about, take a walk: ambulando contrivi diem, T.: in sole: satis ambulatum est.—To go, travel, march: biduo septingenta milia passuum.—To traverse: maria: vias, O.: in ius ambula, go to law, T.—Of gait, to march around, strut about: superbus, H.: tunicis demissis, H.
-
…et inania eadem ratio est somniorum. num censes Ennium, cum in hortis cum Ser. Galba vicino suo ambulavisset, dixisse visus sum mihi cum Galba ambulare at cum somniavit ita narravit visus Homerus adesse poeta, idemque in…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…debent videri, num tandem aut locus hic non idoneus videtur, in quo porticus haec ipsa, ubi nunc ambulamus, et palaestra et tot locis sessiones gymnasiorum et Graecorum disputationum memoriam quodam modo commovent Aut num importunum tempus in…
Cicero, de Oratore
-
…nosset, solitos esse complecti. Meminerant illi Sex. Aelium ; M. vero Manilium nos etiam vidimus transverso ambulantem foro ; quod erat insigne eum, qui id faceret, facere civibus suis omnibus consili sui copiam ; ad…
Cicero, de Oratore
-
…censes Ennium, cum in hortis cum Ser. Galba vicino suo ambulavisset, dixisse visus sum mihi cum Galba ambulare at cum somniavit ita narravit visus Homerus adesse poeta, idemque in Epicharmo nam videbar somniare med ego esse mortuum…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…exspectaret aut fieri posse quicquam melius putaret at vero, ut contra Crassus ab adulescente delicato, qui in litore ambulans scalmum repperisset ob eamque rem aedificare navem concupivisset, exorsus est, similiter Scaevolam ex uno scalmo captionis centumvirale iudicium…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…tantum flagiti esse commissum, nolo eos iudices quos ego probarim atque delegerim sic in hac urbe notatos isto absoluto ambulare ut non cera sed caeno obliti esse videantur. quam ob rem te quoque, Hortensi, si qui monendi…
Cicero, in Verrem
-
…institutam disputationem revertamur. nam cum de divinatione Quintus frater ea disseruisset, quae superiore libro scripta sunt, satisque ambulatum videretur, tum in bibliotheca, quae in Lycio est, assedimus. atque ego accurate tu quidem, inquam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…tertiis Saturnalibus apud Philippum ad h. vii nec quemquam admisit ; rationes, opinor, cum Balbo. inde ambulavit in litore. post h. viii in balneum. tum audivit de Mamurra, vultum non mutavit. unctus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Caesarem a Corfinio post meridiem profectum esse, id est Feralibus, quo Canusio mane Pompeium. eo modo autem ambulat Caesar et iis diariis militum celeritatem incitat ut timeam ne citius ad Brundisium quam opus sit accesserit. dices ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Mithridates, postea quam biduum retentus testis a nobis effudit quae voluit omnia, reprensus, convictus fractusque discessit ; ambulat cum lorica ; metuit homo doctus et sapiens, ne L. Flaccus nunc se scelere adliget, cum iam…
Cicero, pro Flacco