velo
velo, to cover, cover up, enfold, wrap, envelop, veil
wrapped up in a toga
wickedness must be covered up by wickedness
- I Lit.: capite velato, Cic. N. D. 2, 3, 10; Quint. 2, 13, 13; 6, 1, 48: caput velatum filo, Liv. 1, 32, 6; cf.: capita ante aras Phrygio amictu, Verg. A. 3, 545: varices, Quint. 11, 3, 143: partes tegendas, Ov. M. 13, 479: velanda corporis, Plin. Ep. 6, 24, 3: antennas, covered with or supporting the sails, Verg. A. 3, 549.—Of clothing: velatus togā, enveloped, clothed, Liv. 3, 26, 10: purpurea veste, Ov. M. 2, 23: tunicā, id. F. 3, 645: stolā, Hor. S. 1, 2, 71; Tib. 1, 5, 25 (3, 4, 55): amiculis, Curt. 3, 3, 10: umeros chlamyde, Spart. Sev. 19.—Of other objects: maternā tempora myrto, Verg. A. 5, 72: tempora purpureis tiaris, to wrap round, bind round, Ov. M. 11, 181: tempora vittis, id. P. 3, 2, 75: coronā, id. ib. 4, 14, 55; cf. in a Greek construction: Amphicus albenti velatus tempora vittā, id. M. 5, 110: cornua lauro, id. ib. 15, 592: frondibus hastam, id. ib. 3, 667: serta molas, id. F. 6, 312: Palatia sertis, id. Tr. 4, 2, 3: delubra deūm fronde, Verg. A. 2, 249: velatis manibus orant, ignoscamus peccatum suum, i. e. holding the velamenta (v. h. v. I. C.), Plaut. Am. 1, 1, 101 (253); cf.: velati ramis oleae, Verg. A. 11, 101. —
- B Milit. t. t.; P. a. as subst.: vēlāti, ōrum, m., soldiers who wore only a cloak; only in the phrase accensi velati, a kind of supernumerary troops who followed the army to fill the places of any who might fall, Cic. Rep. 2, 22, 40; and in late Lat. inscrr. freq. sing.: ACCENSVS VELATVS, one such soldier, Inscr. Orell. 111; 1368; 2153; 2182; v. accenseo, P. a. B.—
- II Trop., to hide, conceal (post-Aug.; several times in Tac.; otherwise rare): odium fallacibus blanditiis, Tac. A. 14, 56: externa falsis armis, id. H. 4, 32; cf. id. A. 12, 61: primas adulescentis cupidines, id. ib. 13, 13: culpam invidiā, id. ib. 6, 29: scelere velandum est scelus, Sen. Hippol. 721: nihil (with omittere), Plin. Pan. 56, 1.—Hence, * vēlātō, adv., through a veil, darkly, obscurely: deum discere, Tert. adv. Marc. 4, 29.
➳ inf. pass. velarier Arn. 5, 7.
- 1. omhullen, bedekken (met: abl.) [caput; nebulā velatus]; kleden (in: abl.) [velatus veste, amictu]; — subst. vēlanda, ōrum n ~ corporis (Plin. Min.) schaamdelen;
- 2. omkransen, versieren [tempora myrto; delubra fronde];
- 3. (metaf.) verhullen, verbergen, verbloemen [externa armis falsis; odium blanditiis].
Tunc de vento contrario turbati extenderunt Velonem.Informat. MSS. pro passagio transmar. ex Cod. Sangerm. :
Cum tribus Velonibus arboris de prora, videlicet duobus tessayrolis et uno Velono, et Velonum modicum vult haberexxxv. goas d'antenal.
- velum, to cover, cover up, enfold, wrap, envelop, veil: capite velato: caput velatum filo, L.: partes tegendas, O.: velatae antemnae, clothed with sails, V.: velatus togā, wrapped, L.: stolā, H.: Tempora tiaris, to encircle, O.: cornua lauro, O.: Palatia sertis, O.: delubra deūm fronde, V.: Velati ramis oleae, V.: Ampycus albenti velatus tempora vittā, O.—Fig., to hide, conceal: odium fallacibus blanditiis, Ta.
-
…Titania mota est, spes tamen in dubio est adeo caelestibus ambo diffidunt monitis. Sed quid temptare nocebit Discedunt velantque caput tunicasque recingunt et iussos lapides sua post vestigia mittunt. Saxa quis hoc credat, nisi sit pro teste…
Ovid, Metamorphoses
-
…arte sit, et mersis fer opem, mitissima, rebus. Mota dea est sortemque dedit Discedite templo et velate caput cinctasque resolvite vestes ossaque post tergum magnae iactate parentis. Obstipuere diu, rumpitque silentia voce Pyrrha prior iussisque…
Ovid, Metamorphoses
-
…in om. P et pler. in patris b ed. R. possit tuam domum HMbk vallatum b velatum PBHEk vellatum G vincla PH et pler. vincula bk quod sequitur c Lamb. iis P is P his…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…facere num qua igitur is bona Lentuli religione obligavit sed quid ego ceteros tu, tu, inquam, capite velato, contione advocata, foculo posito bona tui Gabini, cui regna omnia Syrorum Arabum Persarumque donaras, consecrasti .…
Cicero, de Domo sua
-
…, et is valebat in suffragio plurimum, cuius plurimum intererat esse in optimo statu civitatem. Quin etiam accensis velatis, liticinibus, cornicinibus, proletariis Non. p. M Statu esse optimo constitutam rem publicam, quae ex…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…posuerunt. at vero apud maiores tanta religionis vis fuit, ut quidam imperatores etiam se ipsos dis inmortalibus capite velato verbis certis pro re publica devoverent. Multa ex Sibyllinis vaticinationibus, multa ex haruspicum responsis commemorare possum quibus ea…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…quietem. Huic deus ipse loci fluvio Tiberinus amoeno populeas inter senior se attollere frondes visus ; eum tenuis glauco velabat amictu carbasus, et crinis umbrosa tegebat harundo, tum sic adfari et curas his demere dictis O sate gente…
Vergil, Aeneid
-
…ut qui probitate deserta homo esse desierit, cum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluam. uela Neritii ducis et uagas pelago rates Eurus appulit insulae, pulchra qua residens dea solis edita semine miscet hospitibus nouis…
Boethius, Consolatio Philosophiae
-
…sic ubi virgineis Hecate lassata Therapnis ad patrem fratremque redit, comes haeret eunti mater et ipsa umeros exsertaque bracchia velat ; ipsa arcum pharetrasque locat vestemque latentem deducit sparsosque tumet componere crines. Protinus adgreditur regem atque ibi testibus aris…
Statius, P. Papinius, Achilleis
-
…conpetit annis, nunc merito dicor venerabilis et caput orbis, cum galeam sub fronde oleae cristasque rubentes concutio viridi velans fera cingula serto atque armata Deum sine crimine caedis adoro. crimen enim, piget heu, crimen persuaserat atrox…
Prudentius, Contra Symmachum