amitinus
ămĭtīnus, a, um, adj. [amita],
- descended from a father's sister; hence, ămĭtī-ni, ōrum, m., and ămĭtīnae, ārum, f., cousins, cousins-german, Dig. 38, 10, 1 and 10.
amitīnus, a, um (amita), von des Vaters Schwester abstammend; dah. amitīnī, ōrum, m., u. amitīnae, ārum, f., Geschwisterkinder, von denen des einen Vater u. des andern Mutter Geschwister sind, Gaius dig. 38, 10, 1 u. 10.
si ex amita procedat filius vel filia, dici poterunt quantum ad nepotem †proprior [? l. propior ] †amitivus [l. ~us ] et †proprior †amitiva
ămĭtīnus, ī, m. , fils de la tante : Gaius Dig. 38, 10, 1, 6.
amitampertinens ;
frater Amitinus,
Nec ducet aliquis officialis forensis, aut aliquo modo retinebit in palatio aut domo suæ habitationis.... fratrem patruelem vel Amitinum.