About

Menu

amittere

1 amittere v. admittere
2 amittere [CL] 1 to let go. b (passive) to escape. c to hand over. d to do away with, destroy. qui furem plegiatum amiserit (Leg. Hen.) GAS 558.  b si ~atur [AS: gif he losige], sit forsbannitus et excommunicatus (Quad.) GAS 49.  c 1203 porcos ‥ imparcavit et eos optulit ~ere per vadium et plegium SelPlCrown 48; quod quidem breve [Salamon] amisit Ricardo, ‥ qui quidem Ricardus ‥ breve ‥ dilatavit State Tri. Ed. I 11.  d qui magorum molimina funditus everteret et medullitus ~eret Aldh. VirgP 43. 2 to lose, be deprived of. b (p. ppl. as sb. n.) thing lost, loss. ‘circum’ praepositio M aliquoties ~it, ut ‘circuitus’ Aldh. PR 140 p. 198; ut visum caeco, quem amiserat, restitueret Bede HE II 2; metuens amittere naves G. Amiens Hast. 141; Willelmus manerium amisit DB I 129b; confunditur qui ludum [scaccorum] amisit Neckam NR II 184; 1201 si quid admiserint [sic] occasione illius defalte, id eis restitui faciant CurR I 464; 1219 si H. ~at [sc. terram] per assisam, recuperet Ib. VIII 82; si [obligatio] ab una persona transfusa fuerit in aliam que obligari non possit, ammittitur Bracton 101; 1385 pro delicto suo vitam vel membrum admittere debeant Cl 225 m. 19.  b c1226 de amissis hominum domini regis que amiserunt in terra nostra inquiri faciatis (AncC XI 45) RL I 305.

Saved

Recent