anachoreta
ănăchōrēta, ae, m., = ἀναχωρητής,
- a hermit, an eremite, recluse, anchorite, Sulp.Sev. Dial. 1, 18; Sid. Carm. 16, 97.
anachōrēta, ae, m. (ἀναχωρητής), der Einsiedler, Eremit, Anachoret, Ven. Fort. 1, 5, 6. u. Not. Tir. 55, 43 (wo anachorita). – ➳ ānăchŏrētă gemessen bei Sidon. carm. 16, 97.
Heribercto anchoritae
claruit his etiam venerabilis Echa diebus, / ānachŏreta sacer, eremi secreta secutus
~a,ancra
Benignus confessor, qui non longe hinc anachorita fuerit
anacorite ecclesie S. Jacobi de Colecestr’
cum audiret ‥ aliquem prelatum cedere oneri pastorali et fieri anachoritam, in hoc eum non laudavit
prohibentes ‥ ne religiosi, monachi, ‥ anachorite vel heremete subditum alicujus audeant ad penitentiam admittere
faciat habere anachorite de Dovor’ manenti in rupe xl s.
pro ‥ putura fratrum, monialium et †annocorinatum [? l. annocoritarum ]
lego ‥ anchorettis de Donecastro vj s. viij d.
lego pro missa celebranda pro anima mea x s. ‥ per ankerethum de Mellenyth ‥ servientem aliis presbyteris celebrantibus
an hermett , anachorita, heremita, ‥ reclusus
aliqua mulier anachorita laica que litteras non didicerat
decanis nostris ‥ injungimus ut omnes capellanos ecclesiis ubi degunt anachorite deservientes Sacramento astringant quod infra septa domorum earundem cum ipsis non loquantur
facte sunt inquisitiones ‥ an aliqua ~a facta fuit ‥ sine assensu episcopi
Alicie ‥ que ~e vitam ducendo cupit Altissimo famulari apud ecclesiam S. Egidii
Juliane ‥ anachorite
quedam generosa nomine Elizabet Katerina Hoisted, vidua, admissa fuit et professa in anachoritam S. Petri infra villam de S. Albano
ănăchōrēta, æ, m. (ἀναχωρητής), anachorète, solitaire : Sulp. Sev. Dial. 1, 18.