anguen
anguen, v. anguis init.
anguen, s. anguis ➳ .
anguĕn, ĭnis, n. , c. anguis ; J. Val. 1, 29.
inguinisbubo, Gall.
Dum de mense Octobris proxime præterito ex maxima febre et duobus Anguinibus in corpore ipsius, ex epidemia tunc concurrente in extremis laboraret, etc.